¡Bienvenidos!

¡Bienvenidos!
Mostrando entradas con la etiqueta Amor. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Amor. Mostrar todas las entradas

viernes, 24 de agosto de 2012

MUJER

"Mujer"

Mujer niña, mujer madre, mujer! A cada una las fui descubriendo luego de superar el último peldaño de la escalera que permitió encontrarme con aquella mirada. Mirada que jamás borré de mi mente y que puedo afirmar me cautivó desde ese preciso instante. No hay forma de olvidar la larga y lejana noche primaveral, ni los besos que demoraron su llegada pero que fueron el puntapié inicial para dar rienda suelta a nuestros sentimientos más profundos. Mujer niña de nombre fuerte, de nombre de madre, mujer, lograste que mi sangre fluyera con un nuevo recorrido, me oxigenaste, me diste tu sensibilidad, tus miedos, tu entrega a cuenta gotas hasta convertirla en un caudal maravilloso de sensaciones nunca sentidas. Hoy, que escuché tu voz luego de tantos sinsabores, que nuevamente imaginé tu presencia, debo decir que mi piel renovó su cáscara, que mis latidos ya tienen otro ritmo y ofrecen la música que hacía tiempo me costaba oír. Quiero un nuevo principio y no deseo otro final, sólo espero reencontrar aquella mirada que supo conquistarme y a esa niña mujer que me niego volver a perder.

Hugo Accardi


"Donna"

Donna bimba, donna madre, donna! Ad ognuna l'ho scoperta dopo aver superato l'ultimo scalino della scala che ha permesso di trovarme con quello sguardo. Sguardo che mai cancellerò dalla mia mente e che posso garantire che mi affascinerò già da quel preciso istante. Non c'è modo di dimenticare la lunga e lontana notte primaverile, ne i baci che hanno ritardato il suo arrivo ma che furono il calcio d'inizio per lasciarci trasportare dai nostri sentimenti più profondi. Donna bambina dal nome forte, dal nome di madre, donna, sei riuscita a far scorrere il mio sangue in un altro circolo, mi hai ossigenato, mi hai donato la tua sensibilità, le tue paure, il tuo arrendersi a contagocce fino a trasformarlo in un flusso meraviglioso di sensazioni mai provate. Oggi, che ho sentito la tua voce dopo tante delusioni, che immagino la tua presenza, devo dire che ho rinnovato il guscio della mia pelle, che i miei battiti ora hanno un altro ritmo ed offrono una musica che tempo fa era difficile sentire. Voglio un nuovo inizio e non desidero altro finale, solo spero di ritrovare quello sguardo cha seppe conquistarmi e a quella bimba donna cha mi nego a perdere nuovamente.

Traducido al italiano por Irena Tettamanti (@iretettamanti)


"Mulher"

Mulher-menina, mulher-mãe, mulher! Fui descobrindo a cada uma depois de superar o último degrau da escada que permitiu me encontrar com aquele olhar. Olhar que jamais apaguei da minha mente e que posso afirmar que me cativou desde o primeiro instante. Não existe forma de esquecer a comprida e distante noite de primavera, nem os beijos que demoraram a chegar, mas que foram o pontapé inicial para dar rédea solta aos nossos sentimentos mais profundos. Mulher-menina de nome forte, de nome de mãe, mulher, conseguiste que meu sangue fluísse por um novo percurso, me oxigenaste, me deste tua sensibilidade, teus medos, tua entrega a conta gotas até um fluxo maravilhoso de sensações nunca sentidas. Hoje, que escutei tua voz depois de tantas dores, que novamente imaginei tua presença, devo dizer que minha pele renovou sua casca, que minhas batidas já tem outro ritmo e oferecem a música que fazia tempo me custava escutar. Quero um novo começo e não desejo outro final, mas espero reencontrar aquele olhar que soube me conquistar e a essa menina-mulher que me nego voltar a perder.

Traducido al portugués por Ana Claudia Betrand Mesquita (@BertrandCacau)


“Dona”

Dona nena, dona mare, dona! A cadascuna les vaig anar descobrint després de superar l'últim esglaó de l'escala que va permetre trobar-me amb aquella mirada. Mirada que mai vaig esborrar de la meva ment i que puc afirmar em va captivar des d'aquest precís instant. No hi ha manera d'oblidar la llarga i llunyana nit primaveral, ni els petons que van demorar la seva arribada però que van ser la puntada de peu inicial per donar curs als nostres sentiments més profunds. Dona nena de nom fort, de nom de mare, dona, has aconseguit que la meva sang fluís amb un nou recorregut, em vas oxigenar, em vas donar la teva sensibilitat, les teves pors, la teva entrega a compte gotes fins convertir-la en un cabal meravellós de sensacions mai sentides. Avui, que vaig escoltar la teva veu després de tants disgustos, que novament vaig imaginar la teva presència, he de dir que la meva pell va renovar la seva closca, que els meus batecs ja tenen un altre ritme i ofereixen la música que feia temps em costava sentir. Vull un nou principi, i no vull un altre final, només espero retrobar aquella mirada que va saber conquistar ja aquesta nena dona que em nego tornar a perdre.

Traducido al catalán por Verónica Quero (@veroqt)


"Žena"

Žena devojčica, žena majka, žena! Svaku od njih sam otkrio nakon što sam preskočio poslednji stepenik na kom sam se susreo sa tim pogledom. Pogledom koji nikad neću izbrisati iz svojih misli a koji me je, mogu da garantiram, osvojio tog istog trena. Ne postoji način da zaboravim dugu i daleku prolećnu noć, niti poljupce koji su odložili njen dolazak a koji su učinili da se prepustimo našim najdubljim osećanjima. Žena devojčica jakog imena, imena majke, žena, uspela si da moja krv prostruji venama, dala si mi vazduh, poklonila si mi svoj senzibilitet, svoje strahove, tvoja predaja učinila je da osetim senzacije koje nisam ranije poznavao. Danas, kada sam čuo tvoj glas posle toliko razočarenja, kad zamišljam tvoju prisutnost, moram da kažem da sam obnovio svoju kožu, da moji otkucaji srca sada imaju novi ritam i prave muziku koju je bilo nemoguće čuti pre izvesnog vremena. Hoću nov početak i ne želim drugi kraj, samo se nadam da ću pronaći onaj pogled koji je znao kako da me osvoji i onu devojčicu ženu koju ne želim da izgubim ponovo.

Traducido al serbio por Emina Ristovic (@emyristovic)


"Femme"
Femme enfant, femme mère, femme! A chacune d’elles je les ai découvertes après avoir surmonté la dernière marche de l’escalier qui m’a permis de rencontrer ce regard. Regard que je n’ai jamais effacé de mon esprit et qui, je peux l’affirmer, m’a captivé dès ce moment précis. Il n’y a aucun moyen d'oublier la longue et lointaine nuit printanière, ni les baisers qui ont retardé leur arrivée mais qui ont été le coup d'envoi pour laisser libre cours à nos sentiments les plus profonds. Femme enfant de nom fort, de nom de mère, femme, tu as réussi à faire que mon sang coule selon un nouveau trajet, tu m’as donné de l’oxygène, tu m’as donné ta sensibilité, tes peurs,  ta ferveur au compte-gouttes jusqu’à en faire un merveilleux débit de sensations jamais ressenti. Aujourd'hui, que j'ai entendu ta voix après tant de déceptions, que j’ai à nouveaux imaginé ta présence, je dois dire que ma peau a renouvelé sa coquille, que mes battements ont maintenant un autre rythme et offrent la musique qu’il y a un temps qu’il m’était difficile d'entendre. Je veux un nouveau départ et je ne souhaite pas d’autre final, j’espère seulement retrouver ce regard qui a su me conquérir et à cette enfant femme que je refuse de perdre à nouveau.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)


“Woman”

Woman girl, woman mother, woman! I have been discovering each one after overcoming the last step in the stairs that allowed me to encounter this face. A face I have never erased from my memory and I can assure captured me since that moment. There is no way to forget the long and far away spring night, not even the kisses that delayed its arrival but have been the initial kick to unleash our most profound emotions. Woman girl of strong name, a name of a mother, woman, you achieved that my blood flows in a new direction, you oxygenated me, you gave me your sensitivity, your fears, your surrender to these few tears until they became an amazing flow of never felt sensations. Today, when I heard your voice after so many displeasures, I have once again imagined your presence, I have to say that my skin renovated its peel, that my heart beats already have a new rhythm and offer the music which for a long time was difficult for me to hear. I want a new beginning and not another end, I only hope to reencounter that face that knew to win me over and this woman girl that I refuse to lose again.



”אישה”

אישה ילדה, אישה אמא, אישה! כל אחת מהן גיליתי אחרי שעברתי את השלב במדרגות שנתן לי להפגש עם המבט הזה. מבט שלעולם לא מחקתי מזכרוני ואני יכול לאשר שכבש אותי מאז אותו רגע. אין דרך לשכוח את ליל האביב הארוך והרחוק, אפילו הנשיקות שעיקבו את הגעתו אבל היו נקודת הפתיחה לשחרור הרגשות העמוקים ביותר שלנו. אישה ילדה עם שם חזק, שם של אמא, אישה, השגת שהדם שלי יזרום במסלול חדש, חמצנת אותי, הבאת לי את הרגישות שלך, הפחדים שלך, את ההכנעות שלך לטיפות המעטות שהפכו לזרם מדהים של רגשות שלעולם לא הורגשו. היום, כאשר אני שומע את קולך לאחר כל כך הרבה רגעים קשים, ששוב דימיינתי את נוכחותך, אני חייב לומר שהעור שלי חידש את קליפתו, שהלב שלי כבר פועם בקצב אחר ומציע את המוזיקה שפעם התקשתי להקשיב לה. אני רוצה התחלה חדשה ולא סוף אחר, אני רק מקווה לפגוש שוב את המבט הזה שידע לכבוש אותי ואת הילדה אישה הזו שאני מסרב לאבד שוב.


Traducido al inglés y al hebreo por Tal Rosenzweig (@lutlit)

martes, 21 de junio de 2011

AMOR PROHIBIDO

"Amor prohibido"

Cómo olvidar aquellas mañanas en las que nos confundíamos en un eterno abrazo! Cómo no recordar tus latidos junto a los míos! Cómo no volver a traerte hacia mí si con tus besos convertías mis días en inmortales! Cómo no mantener en la memoria el brillo de esos ojos celestes cautivados con mis relatos! Cómo podría dejar de pensar en vos si fuiste la mujer que me hizo sentir hombre por primera vez! Cómo es posible que mis sentidos, después de tantos años, vuelvan a instalarse en ese tiempo y hoy pueda seguir disfrutándolo! Si hasta vuelvo a ver tus manos colmadas de restos de enseñanza y esas mejillas sonrojadas luego de escucharme atentamente. Nunca me había sucedido algo así, pero debía decírtelo y mis palabras fluyeron hacia tus oídos. Tu sonrisa y tu respuesta hoy ya son historia, aunque me encantaría encontrarte para que veas en qué se convirtió aquél niño que te confesó su amor, por mas que fueras la maestra de tercer grado.

Hugo Accardi



"Forbidden Love"

How to forget those mornings when we united ourselves in an eternal embrace! How to forget your heartbeat next to mine! How not to bring you to me when with your kisses my days became immortal! How not to keep in mind the glow of those blue eyes captivated in my stories! How could I stop thinking of you when you were the woman who made me feel as a man for the first time! How is it possible that my senses, after so many years, re-install themselves in that time and now I can continue enjoying it! I can even see again those cheeks blush after listening to me carefully. Something like this has never happened to me, but I had to tell you and my words flowed to your ears. Your smile and your response are history now, although I would love to meet you again so you can see who became that boy who confessed his love to you, even if you were the third-grade teacher.

Traducido al inglés por Jovanka Chikova (@yoyo_jj)



“Забранета љубов”

Како да ги заборавам утрата во кои се фрлавме во вечна прегратка! Како да не се сеќавам на твоите отчукувања заедно со моите! Како да не те носам кон мене повторно, кога со твоите бакнежи ги претвораше моите денови во бесмртни! Како да не го одржувам во меморијата сјајот на тие небесно сини очи маѓепсани со моите приказни! Како би можел да престанам да мислам на тебе, кога ти беше жената што направи да се чувствувам маж за прв пат! Како е можно моите сетила, после толку години, повторно да се сместат во тоа време и денес да можам да продолжам да ги уживам! Кога дури и се враќам да ги видам тие зацрвенети образи откако внимателно ме слушаше. Никогаш не ми се имаше случено вакво нешто, но требаше да ти кажам и моите зборови протекуваа кон твоите уши. Твојата насмевка и твојот одговор денес веќе се историја, иако би сакал да те пронајдам за да видиш во што се претвори тоа дете што ти изјави љубов, иако беше учителката од трето одделение.

Traducido al macedonio por Arso Risteki (@arso_r)




"Amore Proibito"
Come dimenticare le mattine in cui ci fondevamo in un eterno abbraccio! Come non ricordare i battiti del tuo cuore vicino ai miei! Come non riportarti verso di me se con i tuoi baci rendevi immortali i miei giorni! Come non conservare nella memoria lo splendore di quegli occhi blu catturati dai miei racconti! Come potrei smettere di pensare a te se sei stata la donna che mi fece sentire uomo per la prima volta! Come è possible che i miei sensi, dopo tanti anni, ritornino a quei momenti e oggi io possa ancora goderli! Torno persino a rivedere quelle guance che arrossivano dopo avermi ascoltato attentamente. Non mi era mai capitata una cosa del genere, ma te lo dovevo dire e le mie parole fluirono verso i tuoi orecchi. Ormai il tuo sorriso e la tua risposta fanno parte della storia. Comunque avrei tanta voglia di rincontrarti perché tu veda cosa è diventato quel bambino che una volta ti confessò il suo amore, benché tu fossi la maestra di terza elementare.
Colaboraron en la traducción Paula Frondizi, Donato Califri (@LlecaMorocho_) e Irena Tettamanti (@iretettamanti)



"Amor proibido"

Como esquecer aquelas manhãs quando nos confundíamos em um abraço eterno! Como não lembrar o seu batimentos juntos aos meus! Como não de trazer junto a mim, se seus beijos transformavam meus dias em imortais! Como não manter na memória o brilho desses olhos azuis contagiados com minhas lembranças! Como eu poderia parar de pensar em você, se você foi a mulher que me fez sentir homem pela primeira vez! Como é possível que os meus sentidos, depois de tantos anos, voltam se instalar nesse tempo, e hoje possa continuar aproveitando! Se eu até volto a ver essas bochechas coradas depois de me ouvir atentamente. Nunca me aconteceu algo assim, mas devia te dizer e minhas palavras fluiram para os seus ouvidos. Seu sorriso e sua resposta hoje já são história, embora eu adoraria te encontrar para que você possa ver em que se tornou aquele menino que confessou seu amor, mesmo que você tenha sido a professora da terceira série.

Traducido al portugués por Mariana Mortani (@MMortani)



"Amour interdit"

Comment oublier ces matins où on se mêlait dans un câlin éternelle! Comment ne pas se souvenir de tes battements près des miens! Comment ne pas te ramener vers moi encore une fois, avec tes baisers tu rendais mes jours immortels! Comment ne pas garder en mémoire l'éclat de ces yeux bleu ciel captivés par mes récits! Comment pourrais-je cesser de penser à toi si tu as été la femme qui m'a fait sentir homme pour la première fois! Comment est-il possible que, après tant d'années, mes sens se placent encore une fois dans ces souvenirs et qu’aujourd'hui je puisse continuer à profiter de tout ça! Si je recommence même à voir ces joues rougies après m'avoir écouté attentivement. Jamais quelque chose de pareil ne m’était arrivé, mais je devais te le dire et mes mots ont coulé vers tes oreilles. Ton sourire et ta réponse sont aujourd'hui part de une histoire ancienne, bien que j’adorerais te trouver pour que tu voies en qui s'est converti cet enfant qui t'a avoué son amour, même si tu étais sa maîtresse de deuxième année à l’école.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



"Zabranjena ljubav"

Kako zaboraviti jutra u kojima smo se sjedinjavali u večnom zagrljaju! Kako da se ne sećam otkucaja tvog srca blizu mojih! Kako da te ne dozovem k sebi kada si tvojim poljupcima pretvorila u večnost moje dane! Kako ne zadržati u sećanju sjaj tih plavih očiju zarobljenih u mojim pričama! Kako bih mogao prestati da mislim na tebe kada si ti bila žena zahvaljujući kojoj ja sam se osetio čovekom po prvi put u životu! Kako je moguće da se moja čula,posle toliko vremena, vraćaju na te trenutke i da još dan danas mogu uživati u njima. Čak uspevam da vidim ponovo te tvoje obraze kako crvene kada si me već pažljivo saslušala. Nikada mi se nije dogodilo nešto slično,ali sam ti morao reći i moje reči su stigle do tvojih ušiju. Tvoj osmeh i tvoj odgovor već su deo priče. Mada jako bih želeo da te ponovo sretnem da bi ti videla šta je postalo to dete koje ti je jednom izjavilo ljubai,iako si ti bila učiteljica trečeg razreda osnovne škole.

Traducido al serbio por Irena Tettamanti (@iretettamanti) con la colaboración de Emina Ristovic (@emyristovic)



"אהבה אסורה"

איך אפשר לשכוח את הבקרים בהם התאחדנו לתוך חיבוק אחד! איך אפשר לא לזכור את דפיקות הלב שלך יחד עם שלי! איך אני יכול לא להחזיר אותך אלי עם הנשיקות שהפכו את הימים שלי לנצחיים! איך אפשר לא לשמור בזכרון את הניצוץ בעניי התכלת שנישבו בסיפורים שלי! איך אני יכול להפסיק לחשוב עליך כאשר את היית האישה שגרמה לי להרגיש כמו גבר בפעם הראשונה! איך זה אפשרי שהחושים שלי, לאחר כל כך הרבה שנים, חוזרים למקם את עצמם בזמן הזה והיום אני יכול להמשיך להנות מהם! אני יכול אפילו לראות את הלחיים המסמיקות אחרי שאת הקשבת לי בתשומת לב. דבר כזה אף פעם לא קרה לי, אבל הייתי חייב לספר לך את זה והמילים שלי ריחפו ישירות לאוזניים שלך. החיוך והתשובה שלך היום הם כבר היסטוריה, למרות שהייתי שמח למצוא אותך כדי שתוכלי לראות למה הפך הילד הזה שהודה בפנייך על אהבתו, למרות שהיית המורה שלו בכיתה ג

Traducido al hebreo por Tal Rosenzweig (@SuenoAzul)

jueves, 24 de marzo de 2011

QUE ES AMOR?

"Qué es amor?"

Qué es amor, papá? Vaya pregunta!!! Hay tantas definiciones como personas que lo hayan vivido, por lo tanto, siendo una de ellas, estoy preparado para darte mi respuesta. Amor es tener un continuo cosquilleo en la panza provocado por el aleteo de cientos de mariposas al momento de encontrarte cerca de alguien especial. Con el tiempo, esas mariposas traspasan tu cuerpo para posarse dentro de ese ser maravilloso y convertirse en hermosas semillas de colores que, con el transcurrir de los años, se transformarán en un inmenso fruto que una mañana se detiene a tu lado y te pregunta: Qué es amor, papá?

Hugo Accardi



"What is love"

"What is love, dad? What a question!!! There are as many definitions as people that experienced it, and therefore, being one of those people, I am ready to give you my answer. Love is to have a continuous tickle in the stomach provoked by the rise of hundreds of butterflies in the moment in which you find yourself close to that special someone. With time, these butterflies pass through your body to settle inside this wonderful person and become beautiful seeds of colors that, with the passage of time, transform into an immense fruit that one morning comes next to you and asks: What is love, dad?

Traducido al inglés por Tal Rosenzweig (@SuenoAzul)



"O que é amor?"

O que é amor, papai? Essa é a pergunta!!! Há tantas definições quanto pessoas que o viveram, por tanto, sendo uma delas, estou preparado para te dar minha resposta. Amor é sentir cócegas na barriga provocadas pela agitação de centenas de borboletas quando você se encontra perto de alguém especial. Com o tempo, essas borboletas cruzam seu corpo para posar dentro desse ser maravilhoso e se converterem em lindas sementes coloridas que, com o transcorrer dos anos, se transformarão em um imenso fruto que uma manhã se detém ao seu lado e te pergunta: O que é amor, papai?

Traducido al portugués por Bárbara Meirelles (@Meirellesbabi)



"Cos’è l’amore?”

Cos’è l’amore, Papà? Che domanda!!! Ci sono tante definizioni quante le persone che lo hanno vissuto, per tanto, essendo una di loro, sono pronto a darti la mia risposta. L’amore è avere un continuo solletico nella pancia provocato dallo svolazzare di centinaia di farfalle nel momento in cui ti trovi con qualcuno di speciale. Con il tempo, quelle farfalle attraversano il tuo corpo per posarsi dentro quella persona meravigliosa e trasformarsi in bellissimi semi colorati che, con il passare degli anni, si trasformeranno in un frutto immenso che una mattina si ferma accanto a te e ti domanda: Cos’è l’amore, Papà?

Traducido al italiano por Donato Califri (@LlecaMorocho_)



"Qu'est-ce que l'amour"

Qu'est-ce que l'amour, papa? Quelle question! Il existe autant de définitions que de personnes qui l’ont vécu pendant une longue période, et, par conséquent, comme je suis une de ces personnes, je suis prêt à vous donner ma réponse. L'amour est d'avoir un chatouillement continu l'estomac provoqué par centaines de papillons qui voletant dans l'instant où vous vous trouvez à proximité de quelqu'un de spécial. Avec le temps, ces papillons traversent votre corps pour s’installer à l'intérieur de cette personne merveilleuse et devenir des belles graines de couleurs qui, avec le fil du temps, se transforment dans un fruit immense qui vient un matin à côté de vous et vous demande: Qu'est-ce que l'amour, papa?

Traducido al francés por Karina Zagers (@karinazagers)



"Што е љубовта?"

Што е љубовта, тато? Какво прашање! Постојат толку многу дефиниции, како и луѓе кои го доживеале, затоа, како дел од нив, подготвен сум да ви го дадам мојот одговор. Љубовта е да се има постојано скокоткање во стомакот предизвикано од стотиците пеперутки кои треперат во твоето тело кога ќе се најдете во близина на некој посебен. Со тек на време, тие пеперутки пеминуваат од вашето тело за да се населат во тоа прекрасно човечко суштество и да постанат прекрасни разнобојни семиња кои со текот на годините ќе, се претворат во огромен, плод кој едно утро ќе застане до тебе и ќе те праша: Што е љубовта,тато?

Traducido al macedonio por Jovanka Chikova (@yoyo_jj)

martes, 15 de marzo de 2011

COMO CADA MAÑANA

"Como cada mañana" 

Hoy, como cada mañana, vuelvo a pensar en vos. Sólo el tenerte en mi mente es el comienzo de una larga transformación corporal. Los capullos que tengo en mi panza se transforman rápidamente en cientos de mariposas que aletean sin cesar. Ya estás conmigo, te siento, te huelo y aún falta una hora para que volvamos a encontrarnos. Necesito ducharme, quiero apartarme por un momento de tu mirada, de tu sonrisa, de tus manos revolviéndome el cabello, pero cada intento resulta vano. Estaré también dentro tuyo sabiendo que falta menos para vernos? Siguen pasando los minutos, mi cuerpo vuelve a estremecerse, son los espasmos del pronto acercamiento, no molestan, los disfruto. Te diviso, ese vestido es único, deja ver perfectamente el paisaje que envuelve y es por esa razón que mi piel comienza a revelar un rojo intenso. Releo por décima vez el papel que me dejaste ayer entes de despedirnos: "Mañana seré tuya". Cruzamos nuestras respiraciones, los dos sabemos que es el día. Congelas tus ojos en los míos e inmediatamente no puedo evitar besarte y rodearte con mis brazos ante la mirada socarrona de nuestros amigos. No nos importa, ellos entienden nuestro ritual tal y como lo hacemos desde el primer segundo en el que decidimos confiar en nuestros corazones. Doy el puntapié inicial y te susurro al oído: estás segura? Tu respuesta no se hace esperar, es rápida, me conoces como nadie y estabas convencida que iba a preguntártelo: Claro, muy segura, siempre supe que eras el hombre que iba a convertirme en mujer! Y aquí estamos, tomados de la mano aguardando cumplir nuestro sueño, ese que nunca abandonamos desde el preciso instante en el que nos propusimos caminar juntos. Sólo resta que digamos: "Sí, queremos" y escuchar el aplauso general de todos los que se alegraron por vernos como marido y mujer.

Hugo Accardi



“Like every morning”


Today, like every morning, I think of you again. Only having you in my mind is the beginning of a long corporal transformation. The cocoons that I have in my stomach transform rapidly into hundreds of butterflies that flap there wings without stopping. You are already with me, I can feel you, I can smell you and there is still an hour left before we meet. I need to take a shower; I want to move away from your glance for one instant, from your smile, from your hands that go through my hair, but every attempt turns out to be useless. Will I also be inside of you knowing I will soon see you? The minutes keep passing by, my body shudders, those are the spasms of the coming approach, they don’t bother me, I enjoy them. I distinguish you, this dress is unique, it allows me to see clearly the view it is wrapped around and for that reason my skin starts to reveal an intense red color. I review for the tenth time the role you left for me yesterday before departing: “Tomorrow I will be yours”. Our breaths cross, we both know today is the day. You freeze your eyes in mine and suddenly I can not avoid kissing you and circling you with my hands in front of the cunning look of our friends. We don’t care, they understand our ritual just as we always did it since the first moment in which we decided to trust our hearts. I take the first step and I whisper into your ear: Are you sure? Your response does not make me wait, it is fast, you know me like no one else and you knew I would make this question: Of course, very sure, I always knew you would be the man that will make me a woman! And here we are, holding hands waiting to fulfill our dream, the dream we did not let go off since the instance in which we decided to walk together. The only thing left is for us to say: “I do” and hear clapping from the people that are happy to see us as husband and wife.

Traducido al inglés por Tal Rosenzweig (@SuenoAzul)



"Como cada manhã" 


Hoje, como cada manhã, voltei a pensar em você. Te ter na minha mente é o começo de uma grande transformação corporal. Os gomos que tenho na minha barriga se transformam rapidamente em centenas de borboletas que se movem sem cessar. Você já está comigo, eu te sinto, te cheiro e ainda falta uma hora para que voltemos a nos encontrar. Preciso tomar banho, quero me separar do seu olhar por um momento, do seu sorriso, das suas mãos revolvendo-me o cabelo, mas cada tentativa é em vão. Estarei também dentro de você sabendo que falta menos para que nos vejamos? Os minutos continuam passando, meu corpo volta a estremecer, são os espasmos da breve proximidade, não incomodam, eu desfruto. Te descrevo, esse vestido é único, deixa ver perfeitamente a paisagem que envolve e é por essa razão que minha pele começa a revelar um vermelho intenso. Releio pela décima vez o papel que você me deixou ontem antes de nos despedirmos: "Amanhã serei sua". Cruzamos nossas respirações, os dois sabemos que é o dia. Você congela seus olhos nos meus e imediatamente não posso evitar te beijar e te rodear com meus braços ante o olhar manhoso de nossos amigos. Não nos importa, eles entendem nosso ritual tal e como o fazemos desde o primeiro segundo em que decidimos confiar em nossos corações. Dou o pontapé inicial e sussurro no seu ouvido: você tem certeza? Não preciso esperar sua resposta, é rápida, você me conhece como ninguém e estava convencida de que eu ia perguntar: Claro, tenho certeza, sempre soube que você era o homem que ia me fazer mulher! E aqui estamos, de mãos dadas aguardando nosso sonho se realizar, esse que nunca abandonamos desde o preciso instante em que nos propusemos caminhar juntos. Só resta que digamos: "Sim, queremos" e escutar o aplauso geral de todos os que se alegraram por nos ver como marido e mulher.

Traducido al portugués por Bárbara Meirelles (@Meirellesbabi)



“Come ogni mattina”

Oggi, come ogni mattina, ritorno a pensare a te. Solo l'averti nella mia mente è l'inizio di una lunga trasformazione corporea. I boccioli che ho nella pancia si trasformano rapidamente in farfalle che volano senza fermarsi. Già stai con me, ti sento, il tuo profumo anche se manca un'ora per incontrarci di nuovo. Ho bisogno di farmi la doccia, voglio allontanarmi per un momento dal tuo sguardo,dal tuo sorriso e dalle tue mani che mi scompigliano i capelli,pero ogni tentativo è vano. Sei anche tu felice sapendo che manca meno per vederci? Continuano passando i minuti, il mio corpo ritorna a rabbrividire,sono gli spasmi dell'approccio,non mi danno fastidio, li sfrutto. Ti individuo, questo vestito è unico,rivela perfettamente il paesaggio che circonda ed è per questo che la mia palla inizia a far vedere un rosso intenso. Rileggo per la decima volta la lettera che mi hai lasciato ieri prima di dirci addio: "Domani sarò tua". I nostri respiri si incrociano, entrambi sappiamo che è il giorno. Hai congelato gli occhi nei miei ed immediatamente non posso evitare di baciarti e circondarti con le mia braccia con lo sguardo furbo dei nostri amici. Non ci importa, loro capiranno il nostro rituale dal primo secondo, in cui abbiamo deciso di fidarci dei nostri cuori. Do il calcio iniziale e ti sussurro all'orecchio: sei sicura? La tua risposta non si fa aspettare, è rapida, mi conosci come nessuno ed eri sicura che te lo avrei chiesto: Chiaro,molto sicura,sempre so che era l'uomo che andava da una donna! E siamo qui, mano nella mano aspettando di compiere il nostro sogno che non ci ha mai abbandonato nel preciso instante di camminare insieme. Solo mancava da dirci: "Si,lo vogliamo" e ascoltare l'applauso generale di tutto quelli che si rallegrano a vederci come marito e moglie.

Traducido al italiano por Laura Penzo (@Eugeteer)



"Comme chaque matin"

Aujourd'hui, comme chaque matin, de nouveau je à pense à toi. Seulement t’avoir dans mon esprit est le commencement d'une longue transformation corporelle. Les cocons que j'ai dans le ventre se transforment rapidement en centaines de papillons qui battent des ailes sans cesse. Tu es déjà avec moi, je te ressens, te sens et il manque encore une heure pour que nous nous retrouvions à nouveau. J'ai besoin de me doucher, je veux m'écarter pour un instant de ton regard, de ton sourire, de tes mains m'agitant les cheveux, mais chaque tentative semble vaine. Serai j'aussi dans ton intérieur sachant qu'il reste chaque fois moins pour nous voir? Les minutes continuent de passer, mon corps recommence à sursauter, ce sont les spasmes du rapprochement prompt, ils ne gênent pas, j’en profite. Je te distingue, cette robe est unique, elle laisse voir parfaitement le paysage qu'elle enveloppe et c’est pour cette raison que ma peau commence à révéler un rouge intense. Je relis dans la dixième fois le papier que tu m'as laissé hier avant de nous quitter : " Demain je serai tienne ". Nous croisons nos respirations, tous les deux nous savons que c'est le jour. Tu congèles tes yeux dans les miens et immédiatement je ne peux m’empêcher de t'embrasser et de t'entourer de mes bras devant le regard narquois de nos amis. Cela ne nous importe pas, eux comprennent notre rituel tel que nous le faisons depuis la première seconde où nous avons décidé de faire confiance à nos cœurs. Je donne le coup de sifflet initial et te chuchote l'oreille : tu es sûre ? Ta réponse ne se fait pas attendre, elle est rapide, tu me connais comme personne et tu étais convaincu que j’allais te le demander : Evidemment, très sûre, j'ai toujours su que tu étais l'homme qui allait me faire devenir femme! Et nous sommes là, pris par la main attendant d’accomplir notre rêve, celui que nous n'avons jamais abandonné depuis l'instant précis où nous nous sommes proposé de marcher ensemble. Il reste seulement que nous disions : "Oui, nous le voulons" et écouter l'applaudissement général de tous ceux qui se sont réjouis de nous voir comme mari et femme.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)





כמו בכל בוקר

היום, כמו בכל בוקר, אני חוזר לחשוב עליך. רק היותך במוחי זו ההתחלה של שינוי פיזי ארוך. הגלמים שיש לי בבטן הופכים במהירות למאות פרפרים שמרפרפים ללא הפסקה. את כבר איתי, אני מרגיש אותך, אני מריח אותך ונותרה עוד שעה אחת עד שנשוב להיפגש. אני צריך להתקלח, אני רוצה להתרחק לרגע מהמבט שלך, מחיוכך, מידייך, משערך הפרוע, אבל כל נסיון עולה בתוהו. האם גם אני נמצא בתוכך בידיעה שבכל רגע אנחנו קרובים יותר להיפגש? הדקות ממשיכות לעבור, גופי רועד שוב, העוויתות האלה של מפגש מחודש, לא מפריעות, אני נהנה מהן. אני מבחין, השמלה הזאת ייחודית, ניתן לראות דרכה בבהירות את הנוף מסביב וזאת הסיבה שעורי מתחיל להיצבע באדום עמוק.
אני חוזר וקורא בפעם העשירית את המכתב שהשארת לי אתמול לפני שהתעוררנו: ״מחר אהיה שלך״. חצינו את נשימתנו, שנינו יודעים שזה היום.
עינייך קופאות בעיני ואני לא יכול לעצור את עצמי מלנשק אותך ולעטוף אותך בזרועותי אל מול המבט השופט של חברינו.
לא אכפת לנו, הם מבינים את הטקס שלנו בדיוק כפי שנהגנו מאז השניה הראשונה שהחלטנו לסמוך על ליבנו.
אני נותן את בעיטת הפתיחה ולוחש באזנך: את בטוחה? התשובה שלך לא מחכה, היא מהירה, את מכירה אותי כפי שאף אחד מעולם לא הכיר וידעת מה עמדתי לשאול אותך: כמובן, בטוחה מאוד, תמיד ידעתי שאתה הגבר שיהפוך אותי לאישה!
והנה אנחנו, מחזיקים ידיים, מחכים להגשים את חלומנו, זה שמעולם לא נטשנו מאז הרגע שבו החלטנו ללכת יחד.
כל מה שנותר זה לומר: ״כן, אנחנו רוצים״ ולשמוע את מחיאות הכפיים של כל מי ששמח לראות אותנו כבעל ואישה.


Traducido al hebreo por Lotan Nahum (@lotannahum)

martes, 15 de febrero de 2011

ALLA VOY

"Allá voy"

Hoy desperté con el deseo de viajar, de recorrerte por completo, desde tu frondoso norte hasta tu escarpado sur. Quiero atravesar tu continente de punta a punta, sentir cada curva, arroparme con el calor de tu suave asfalto y relajarme con la inmensidad del paisaje que se va dibujando ante mis ojos. Sólo me detendría para llenar mi tanque de nueva energía y con ella asegurar el rumbo para que no queden espacios sin visitar. Allá voy, con mi licencia para amarte tengo el privilegio de conducir hasta con los ojos cerrados.

Hugo Accardi



"Vado lì"

Oggi mi sono svegliato con la voglia di viaggiare, di percorrerti completamente, dal tuo lussureggiante Nord fino al tuo ripido Sud. Desidero attraversare il tuo continente da estremità a estremità, sentire ogni sporgenza, avvolgermi con il calore del tuo morbido asfalto e rilassarmi con l’immensità del paesaggio che sta prendendo forma davanti ai miei occhi. Mi fermerei solo per riempire il mio serbatoio di nuova energia e con essa garantirmi il cammino affinché non restino più spazi inesplorati. Vado lì, con il mio nullaosta per amarti ho il privilegio di guidare perfino con gli occhi chiusi.

Traducido al italiano por Irena Tettamanti (@iretettamanti)



"Là-bas je vais"

Aujourd'hui je me suis éveillé avec le désir de voyager, de te parcourir complètement, de ton nord dense à ton sud escarpé. Je veux traverser ton continent de bout à bout, sentir chaque courbe, me couvrir avec la chaleur en ton asphalte doux et me détendre avec l'immensité du paysage qui se dessine devant mes yeux. Je m'arrêterais seulement pour remplir mon réservoir de nouvelle énergie et avec elle assurer la direction pour qu’il n’y ait aucun espace pas visité. Là-bas je vais, avec mon permis de t'aimer j'ai le privilège de conduire même avec les yeux fermés.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



“Aqui vou eu”

Hoje eu acordei com o desejo de viajar, te recorrer completamente, do seu exuberante norte até o seu áspero sul. Quero atravasar seu continente de ponta a ponta, sentir cada curva, me vestir com o calor de seu suave asfalto e relaxar com a imensidão da paisagem que está sendo desenhada diante dos meus olhos. Eu só teria que encher meu tanque com uma nova energia e ter certeza do rumo para que não faltem espaços a visitar. Aqui vou eu, com minha licença para te amar tenho o privilégio de dirigir até com os olhos fechados.

Traducido al portugués por Mariana Mortani (@MMortani)



“Here I go”

Today I woke up with the desire to travel, to completely travel through you, from your leafy north to your steep south. I want to cross your continent from point to point, feel every curve, to wrap myself up with the heat of your smooth asphalt and relax with the immensity of the landscape that is being drawn in front of my eyes. I would only stop to fill my tank with new energy and with it assure the course so that there won’t be any places untraveled. There I go, with my license to love you I have the privilege to drive even with my eyes closed.



"הנה אני בא"


היום התעוררתי עם הרצון לטייל, לעבור לגמרי דרכך, מהצפון הפרחוני שלך עד הדרום המשופע. אני רוצה לחצות את היבשת שלך מקצה לקצה, להרגיש כל קימור, לעטוף את עצמי בחום מהאספלט החלק שלך ולהירגע עם העוצמה של הנוף שמצויר מול העיניים שלי. אני אעצור רק כדי למלא את המיכל שלי באנרגיה חדשה ואיתה אבדוק את המסלול שלי כדי שלבטח לא תשאר שום נקודה בה לא אעבור. הנה אני בא, עם הרשיון שלי לאהוב אותך יש לי את הזכות המיוחדת לנהוג אפילו בעיניים עצומות


Traducido al inglés y al hebreo por Tal Rosenzwieg (@SuenoAzul)

martes, 4 de enero de 2011

ESTAS EN MI

"Estás en mí"

Amanecí y mi reloj interno recordó que un día como hoy comenzamos el recorrido de nuestra historia. Cómo poder olvidar el sublime momento en el que decidimos afrontar el camino juntos! Miro hacia atrás y me instalo en aquel micro que nos trasladó hacia el mar para que con sus olas sigamos condimentando ese hermoso amor, sentimiento puro desconocido por mí hasta que se cruzaron tu mirada y la mía por primera vez. Fuiste la mujer que todo hombre desea tener a su lado. Me brindaste tu calor, tu fuerza, tu pasión, tu lucha, tu don de gente, tus alegrías y tristezas, tu vida misma. Hoy, como ayer, estás en mí y no existe momento en que no te piense.

Hugo Accardi




"Sei dentro di me"

Mi svegliai ed il mio orologio interiore si ricordò che un giorno come questo iniziammo il percorso della nostra storia. Come si può dimenticare il sublime momento nel quale decidemmo di affrontare insieme il cammino. Sbircio nel passato e mi stabilisco in quell'autobus che ci trasportò verso il mare affinché con le sue onde continuassimo a condire quell'incantevole amore, sentimento puro a me sconosciuto fino a che i nostri sguardi non s'incrociarono per la prima volta. Sei stata la donna che ogni uomo desidera avere al suo fianco. Mi offristi il tuo calore, la tua forza, la tua passione, la tua battaglia, la tua competenza, la tua allegria e tristezza, la tua stessa vita. Oggi, come ieri, sei dentro di me e non esiste neppure un momento nel quale io non pensi a te.

Traducido al italiano por Irena Tettamanti (@iretettamenti)



"Você está em mim"

Amanheci e meu relógio interno lembrou que um dia como hoje começamos a jornada de nossa história. Como poder esquecer o momento sublime em que decidimos enfrentar o caminho juntos! Olho para trás e me instalo naquele ônibus que nos trouxe para o mar para qye cim suas ondas seguimos temperando esse lindo amor, sentimento puro, desconhecido por mim até que seu olhar e o meu se cruzaram pela primeira vez. Você foi a mulher que todo homem deseja ter ao seu lado. Me deu seu calor, sua força, sua paixão, sua luta, seu dom de gente, suas alegrias e tristezas, sua própria vida. Hoje, como ontem, você está em mim e não existe um momento na qual eu não pense em você.

Traducido al portugués por Mariana Mortani (@MMortani)




"Tu es en moi"


Je me suis réveillé et mon horloge interne c’est rappelé qu'un jour comme aujourd'hui nous avons commencé le parcours de notre histoire. Comment pouvoir oublier le moment sublime où nous avons décidé d'affronter le chemin ensemble! Je regarde en arrière et m'installe dans ce bus qui nous a déplacés vers la mer pour qu'avec ses vagues nous continuions d'assaisonner ce bel amour, sentiment pur inconnu pour moi jusqu'à ce que se sont croisés ton un regard et le mien pour la première fois. Tu as été la femme qui tout homme désire avoir à ses côtés. Tu m'as offert ta chaleur, ta force, ta passion, ta lutte, ta bonté, tes joies et tristesses, ta vie même. Aujourd'hui, comme hier, tu es en moi et il n'existe pas de moment auquel je ne te pense pas.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)

lunes, 6 de diciembre de 2010

AMOR

"Amor"

Hoy amanecí con el deseo de abrazarte, pero no tenía brazos! Entonces pensé, te susurraré al oído de manera tal que sientas mis manos acariciándote, pero me faltaba la voz! Me hallé perdido e inmediatamente recurrí a mis ojos, mirarte resultaría sinónimo del más puro sentimiento y percibirías el calor de estar juntos, y allí pude darme cuenta de mi ceguera! Qué hago! Estoy decidido, aunque no encuentre las piernas me arrastraré hasta estar contigo y recién allí, frente a frente, te confesaré qué es lo que mi corazón siente cuando al despertar no estás a mi lado. Me preguntaste qué es el amor, ya conocés la respuesta!

Hugo Accardi



"Amore"

Oggi mi sono svegliato con il desiderio di abbracciarti, ma non avevo le braccia! Allora ho pensato “ti sussurrerò nell’orecchio in modo che sentirai le mie mani stringerti”, ma non avevo voce! Mi sono sentito perso, ma sono ricorso immediatamente ai miei occhi, guardarti sarebbe risultato sinonimo del mio sentimento e avresti sentito il calore di stare insieme, ma mi sono accorto della mia cecità! Che faccio? Sono deciso, anche se sono senza gambe, camminerò finché non sarò con te e solo a quel punto, faccia a faccia, confesserò che cosa sente il mio cuore quando mi sveglio, e non ti trovo accanto a me. Mi hai chiesto cosa sia l’amore, conosci già la mia risposta!

Traducido al italiano por Donato Califri (@DonyCasiAngel)



"Amor"

Hoje amanheci com o desejo de te abraçar, mas não tinha braços! Então pensei: te sussurrarei ao ouvido de tal maneira que você sinta minhas mãos te rodeando, mas me faltava a voz! Me senti perdido, mas imediatamente recorri a meus olhos, te olhar resultaria no sinônimo do meu sentimento e você sentiria o calor de estarmos juntos, e ali pude me dar conta da minha cegueira! O que faço? Estou decidido! Caminharei, embora eu não tenha pernas, e estarei contigo, ali, frente a frente, confessarei o que meu coração sente quando ao acordar você não está ao meu lado. Você me perguntou o que é o amor, já conhece a minha resposta.

Traducido al portugués por Bárbara Meirelles (@Meirellesbabi)



"Amour"

Aujourd'hui je me suis réveillé avec le désir de te prendre dans mes bras, mais je n'avais pas de bras! Alors j'ai pensé, je te chuchoterai à l'oreille de manière telle que tu sentes mes mains t'entourant, mais il me manquait la voix! Je me suis senti perdu, mais immédiatement j'ai recouru à mes yeux, te regarder semblerait synonyme de mon sentiment et tu sentirais la chaleur d'être ensemble, et là j'ai pu me rendre compte de ma cécité! Qu'est-ce que je fais! Je suis décidé, je marcherai, bien que je me trouve sans jambes, et je serai avec toi et seulement là, face à face, je confesserai ce que mon cœur sent quand en me réveillant tu n'es pas à mes côtés. Tu m'as demandé qu’est-ce que l'amour, tu connais déjà ma réponse!

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



"Љубов"

Денес се разбудив со желба да те прегрнам, но немав раце! Тогаш помислив да ти шепнам на таков начин што ќе ги почувствуваш рацеве околу тебе, но немав глас! Се чувствував изгубено, но веднаш ги свртив очиве, преку поглед ќе ти ги пренесев чувствата и ќе ја почувствуваше топлината од тоа што сме заедно, но тогаш сфатив дека сум слеп! Што да правам! Одлучен сум дека и да останам без нозе, ќе одам дури не дојдам до тебе и таму, лице во лице, ќе ти признаам што чувствува моето срце кога ќе се разбудам а ти не си до мене. Ме праша што е љубов, веќе го знаеш мојот одговор!

Traducido al macedonio por Arso Risteki (@arso_r)

lunes, 27 de septiembre de 2010

A G U A

"AGUA"

Una historia diferente.

1991. Año de suerte. Los que sabían de números hablaban de coincidencia, daba lo mismo leerlo de adelante hacia atrás, que desde ese lugar hacia adelante. No había por qué tener miedos, debía ser un año de alegrías, de júbilo, un año positivo.

Mañana fría, destemplada, la de ese lunes de otoño luego de un fin de semana soleado. Los perros ya jugueteaban entre la escarcha del parque sin importarles lo que pasaba a su alrededor. Cerca, dos vagabundos que dormitaron a la intemperie daban sus primeros bostezos. Todo parecía normal, nada hacía prever que algo perturbaría la tranquilidad, casi monótona, de esos días. Claro, en un pueblo es difícil cambiar las costumbres, todos se conocen, saben los pasos que se dan, es mecánico, caminan por el mismo sendero, salen a la misma hora, se cruzan con las mismas personas. Es casi una ceremonia. Era lógico que un cambio de hábitos o que apareciese algo que antes no habían visto los confundiera, los hiciera investigar, reunirse, descifrar el misterio. Distinto habría sido en una ciudad, allí eso no ocurre, todo transcurre contra reloj, no hay tiempo para observar, se mira sin mirar; pero en ese lugar, en ese espacio perdido, todo importaba, nada se les escapaba. Ahí sí no iba a pasar inadvertido. Era clara la actitud de quien dejara aquel mensaje, debía saberse, conocerse, era lo que más deseaba.

Por eso, la noche de aquel domingo lleno de hojas secas deambulando por las calles, se dirigió hasta allí, había que dejar testimonio. Ese fue el lugar elegido. No podía perder tiempo, tomó el aerosol y escribió simplemente "AGUA". Nada más. Luego partió.

Los parroquianos, a medida que se iban acercando a aquél paredón, dejaban su opinión. Unos se animaban a creer que una empresa privada promocionaba la nueva red de agua potable, otros, menos crédulos, pensaban en una campaña política de algún partido recientemente fundado. Algunos no estaban ni con unos ni con otros, solamente afirmaban "algo habrán querido decir". En definitiva, todos se hacían oír, era tema de conversación.

Tal vez, el efecto buscado por el escritor anónimo fuera ese, que aquel pueblo cambiara su monotonía, aunque más no sea por poco tiempo. Pronto, se sabe, todo volvería a su cauce normal y lo que un día llamó la atención luego sería parte de sus vidas, estaría allí por siempre, ya sin importar su significado.

Hoy, diez años después de aquel hecho, pocos recordamos la anécdota. No podía ser de otra manera. Los amigos estamos en las buenas y en las malas y, aquella noche, sin pensarlo, decidimos acompañarlo en su cruzada. El quería hacerlo, estaba feliz de ello, y nosotros felices por su felicidad. No hay palabras para describirlo, por eso fuimos.

Hoy, diez años después de aquel hecho, Facundo balbucea sus primeras palabras, pronto cumplirá su primer añito, Dolores ya recorre su segundo grado y Valentina, ansiosa por terminar quinto. Ana los observa con ternura y Germán, como siempre, los contempla, tal como se admira una obra de arte, tal como lo hiciera antes con ella, con ese amor que sólo comprenden quienes aman de verdad. Es aquello que permite, sin miramientos, escribir en la pared de algún pueblo perdido en el tiempo las siglas de tal sentimiento: “AGUA”.

Ana y Germán, Unicamente Amor.

Abril, 2001.

Hugo Accardi



"AGUA"

Une histoire différente.

1991. Année de chance. Ceux qui connaissaient les nombres parlaient de coïncidence, ça donnait la même chose de lire d'en avant en arrière, que d’en arrière en avant. Il n'y avait pas pourquoi avoir peur, ce devait être un an de joies, d'allégresse, un an positif.

Matin froide, irritée, celle de ce lundi d'automne après un week-end ensoleillé. Les chiens jouaient déjà entre la gelée blanche du parc sans leur importer ce qui se passait autour d’eux. Tout près, deux vagabonds qui ont dormis en plein air donnaient leurs premiers bâillements. Tout semblait normal, rien ne laissait prévoir que quelque chose perturberait la tranquillité, presque monotone, de ces jours. Bien sur, dans un village il est difficile de changer les habitudes, tous se connaissent, ils savent les pas qui se donnent, c’est mécanique, ils marchent par le même sentier, ils sortent à la même heure, se croisent avec les mêmes personnes. C'est presque cérémonie. C’était logique qu'un changement d'habitudes ou qu'il apparaisse quelque chose qu’ils n'avaient pas vu avant les confondrait, les ferait faire des recherches, se réunir, déchiffrer le mystère. Différente aurait été dans une ville, là cela n'arrive pas, tout se passe contre la montre, il n'y a pas de temps pour observer, on regarde sans regarder; mais dans ce lieu, dans cet espace perdu, tout importait, rien ne leur échappait. Là oui, ça n'allait pas passer inaperçu. L'attitude de celui qui laisserait ce message était claire, ça devait se savoir, se connaître, c'était ce qu'il désirait le plus.

C’est pour cela que, la nuit de ce dimanche plein de feuilles sèches déambulant par les rues, il s'est dirigé jusque là, il fallait laisser un témoignage. C'était le lieu choisi. Il ne pouvait pas perdre de temps, il a pris l'aérosol et a simplement écrit "AGUA" (eau). Rien de plus. Tout de suite il est parti.

Les paroissiens, à mesure qu'ils s'approchaient de ce grand mur, laissaient leur opinion. Les uns s’encourageaient à croire qu'une entreprise privée promotionnait le nouveau réseau d’eau potable, les autres, moins crédule, pensaient à une campagne politique d'un parti récemment fondé. Certains n'étaient ni avec les uns ni avec les autres, ils affirmaient seulement "ils auront voulu dire quelque chose". En définitive, tous se faisaient entendre, c'était un sujet de conversation.

Peut-être, l'effet cherché par l'écrivain anonyme était celui-là, que ce village change sa monotonie, bien que ce ne soit au plus que pour peu de temps. Bientôt, ça se sait, tout reprendra son cours normal et ce qui un jour a attiré l’attention fera ensuite partie de leurs vies, il sera là pour toujours, sans plus importer sa signification.

Aujourd'hui, dix ans après ce fait, nous sommes peu à nous rappeler l'anecdote. Il ne pouvait pas être autrement. Les amis nous sommes dans les bons moments et dans les mauvais et, cette nuit, sans le penser, nous avons décidé de l'accompagner dans sa croisade. Lui il voulait le faire, il était heureux de cela, et nous heureux pour son bonheur. Il n'y a pas de mots pour le décrire, pour cela nous avons été.

Aujourd'hui, dix ans après ce fait, Facundo bafouille ses premiers mots, bientôt il fêtera sa première année, Dolores parcourt déjà son CE1 et Valentina, anxieuse de finir sa CM2. Ana les observe avec tendresse et Germán, comme toujours, les contemple, comme on admire une œuvre d'art, comme il le faisait avant avec elle, avec cet amour que seuls comprennent ceux qui aiment pour de vrai. C'est cela qui permet, sans regards, d'écrire sur le mur d'un village perdu dans le temps les sigles d’un tel sentiment : "AGUA".

Ana et Germán, Uniquement Amour.

Avril, 2001.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)