¡Bienvenidos!

¡Bienvenidos!
Mostrando entradas con la etiqueta experiencia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta experiencia. Mostrar todas las entradas

viernes, 30 de septiembre de 2011

SEGUN PASAN LOS AÑOS

"Según pasan los años"

Esta mañana zambullí la mirada en mi interior con el fin de navegar en ese mar de palabras que me permitiera reencontrar los capítulos de aquel que fui hasta llegar a ser quien soy. Qué extenso y duro ha sido el camino! Al recorrer mis días pude observar como dieron a luz las transformaciones que se fueron sucediendo. Inevitables, claro, la vida se encarga de llenarnos de experiencia y también de tallar nuestro cuerpo para estar en consonancia con los años vividos. Y aquí estoy, tratando de no ahogarme en ese caudal de sensaciones para continuar la ruta. Está en mi seguir avanzando y, por lo que vi, no puedo darme el lujo de desperdiciar lo cosechado.

Hugo Accardi


"Man mano che passano gli anni"

Stamattina ho fatto un tuffo a guardare dentro di me con l’ intenzione di navigare in un mare di parole che mi permetta di rincontrare i capitoli di quel che sono stato, fino ad arrivare a chi sono ora. Come è stato lungo e arduo il cammino! Ripassando i miei giorni, ho potuto osservare il modo in cui vennero alla luce le trasformazioni succedutesi nel tempo. Inevitabili certamente; la vita ci riempie di esperienze e scolpisce il nostro corpo affinchè siamo in linea con gli anni che abbiamo vissuto. Ed eccomi qui, a cercare di non affogare in quel mare di sensazioni per continuare il percorso. Spetta a me continuare avanti, e, dopo quel che ho visto, non posso permettermi di sciupare quel che ho già raccolto.

Traducido al italiano por Paula Frondizi

"Segons passen els anys"

Aquest matí vaig capbussar la mirada en el meu interior per tal de navegar en aquest mar de paraules que em permeti retrobar els capítols de qui vaig ser fins a arribar al qui sóc. Què extens i dur ha estat el camí! Recorrent els meus dies vaig poder observar com van donar a llum les transformacions que s'han anat succeint. Inevitables, és clar, la vida s'encarrega d’omplir-nos d’experiència i també de tallar el nostre cos per estar d'acord amb els anys viscuts. I aquí estic, intentant no ofegar-me en aquest cabal de sensacions per continuar la ruta. Està en mí seguir avançant i, pel que vaig veure, no puc donar-me el luxe de desaprofitar que es recull.

Traducido al catalán por Verónica Quero (@veroqt)



"Conforme os anos se passam"

Esta manhã escondi o meu olhar no meu interior com o fim de navegar nesse mar de palavras que me permite reencontrar os capítulos de quem eu fui, até chegar a ser quem eu sou hoje. Que longo e duro tem sido este caminho! Recorrendo por meus dias pude observar como nasceram as transformações que iam acontecendo. Inevitáveis claro, a vida se encarrega de nos encher de experiências e também de moldar o nosso corpo para estar em comunhão com os anos vividos. E aqui estou eu, tratando de não me afogar nesse mar de sensações, para poder continuar a rota. Estar em mim seguir avançando e pelo que vi, não posso me dar ao luxo de desperdiçar o que já colhi até hoje.

Traducido al portugués por Livia María Guedes (@LiviaMaria77)



"As the years pass"

This morning I dove looking inside me in order to sail in that sea of words that allows me to rediscover the chapters of who I was until getting to who I am. What an long and hard road has it been! Traveling through my days I could observe the way the transformations have gone happening. Unavoidable, of course, life takes care of giving us experience and also of carving our body to be in line with the years lived. And here I am, trying not to drown in the flow of sensations to continue the route. It is in me to further my progress and, for what I saw, I cannot afford to waste what I have harvested.



"Kако што минуваат годините"

Утрово нурнав длабоко во себе со цел да пловам во тоа море од зборови кое ми овозможува повторно да ги доживеам поглавјата од тоа кој бев до тоа кој сум. Колку долг и тежок е патот! Патувајќи низ мојот живот видов како ја видоа светлоста на денот трансформациите кои се случуваа. Неизбежни, се разбира, животот е полн со искуства и исто така да го изрезба нашето тело во согласност со проживеаните години. И сега сум тука, обидувајќи се да не се удавам во протокот на сензации за да го продолжам патот. Во мене е да продолжам понатаму и, според тоа што го гледам, не смеам да си дозволам да го изгубам она што го имам посеано.

Traducido al inglés y al macedonio por Jovanka Chikova (yoyo_jj)



"Comme passent les années"

Ce matin j’ai plongé le regard dans mon intérieur afin de naviguer sur cette mer de mots qui me permet de retrouver les chapitres de celui que j'ai été, jusqu'à arriver à celui que je suis. Qu’est-ce que le chemin a été étendu et dur! En parcourant mes jours j'ai pu observer comment ont vu le jour les transformations qui se succédaient. Inévitables, c’est clair, la vie se charge de nous remplir d'expérience et aussi de tailler notre corps pour être en consonance avec les années vécues. Et je suis ici, essayant de ne pas se noyer dans ce débit de sensations pour continuer la route. Il est en moi de continuer d'avancer et, par ce que j'ai vu, je ne peux pas m'offrir le luxe de gaspiller ce qui a été récolté.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)

viernes, 26 de noviembre de 2010

CONFESIONES

“Confesiones”

Confieso que he vivido, no como he querido sino como he podido. La vida es una sucesión finita de hechos concatenados que nos van formando segundo a segundo a lo largo de nuestra existencia. Hechos todos ellos que hemos escogido consciente o inconscientemente. Todo en la vida es una elección, cada acto, por mínimo que resulte, fue elegido. Y así resultó mi camino hasta hoy, nada fue casual, cada uno de mis pasos me llevaron a este presente. El pasado está allí, puedo palparlo y sentirlo en un abrir y cerrar de ojos y debo tomarlo como tal, reviviendo hermosos y duros recuerdos. Sé que nada puedo modificar de él, pero haberlo transitado me sirve de experiencia para, en determinadas oportunidades, no volver a tropezar con la misma piedra. Soy lo que soy gracias a su recorrido. Y observando mi andar en los kilómetros atravesados puedo decir que fueron enseñanza y me forjaron. No existe el “si hubiera…”, ya fue, para qué querer borrar lo realizado si siempre voy a llegar al mismo lugar, mí hoy. Así que seguiré riendo y llorando, volveré a elegir, disfrutaré de mi niño interior mucho más tiempo, cargaré con otras heridas, me divertiré con nuevas amistades y, sobre todas las cosas, amaré hasta el fin de mis días, porque de eso se trata el maravilloso juego de vivir.

Hugo Accardi



“Confessions”

I confessed that I have lived, in the way I could but not in the way I would like to. Life is a series of linked actions which we have chosen consciously or unconsciously and that have brought us up, second to second, along our existence. Everything we do is a choice; every action, no matter how insignificant it may be, has been chosen. And that is how my path turned out to be, nothing happens by chance, every step I've made led me where I'm now. I know the past is there, I can touch it, I can feel it... But I know it’s gone and I should appreciate it as it is, recalling both precious and tough moments. I know I cannot change anything from the days I left behind, but I can learn from what I've lived to avoid running into the same brick wall a thousand times. I am what I am thanks to that path. Whenever I look behind and I see the miles I've walked, I can say I’ve learned form it and that they have made me the man I am. There is no "If only...”what is done, it’s done. What is the aim of deleting what I have lived? If I know for sure that I will end up in the same place, today. So I'll keep on laughing and crying, I'll choose again whatever I have to choose. I'll enjoy my inner kid for much more time and I'll put up with new wounds. I’ll have a blast with new friendships and, above all, I'll love till the end of times because I know that is final purpose of being alive.

Traducido al inglés por Julia Guzmán (@JuleR3)



"Confessions"

Je confesse que j'ai vécu, mais pas comme j'ai voulu sinon comme j'ai pu. La vie est une succession finie de faits entrelacés qui nous forment seconde à seconde tout au long de notre existence. Faits, tous cela que nous avons choisis consciemment ou inconsciemment. Tout dans la vie est une élection, chaque acte, pour peu que ce soit réussi, ça a été choisi. Et ainsi a résulté mon chemin jusqu'aujourd'hui, rien n'a été fortuit, chacun de mes pas m'ont amené à ce présent. Le passé est là, je peux le palper et le sentir en un clin d'œil et je dois le prendre comme tel, en revivant de beaux et durs souvenirs. Je sais que je ne peux rien changer en lui, mais l’avoir traversé me sert d'expérience pour, dans des opportunités déterminées, ne pas recommencer à trébucher sur la même pierre. Je suis ce que je suis grâce à son parcours. Et en observant ma marche sur les kilomètres traversés je peux dire qu’ils ont été un enseignement et ils m'ont forgé. Il n'existe pas de "si j’avais …", ça y est, pourquoi vouloir effacer ce qui est réalisé si j’arriverai toujours au même endroit, mon aujourd'hui. Donc je continuerai à rire et à pleurer, je recommencerai à choisir, je profiterai de mon enfant intérieur beaucoup plus de temps, je chargerai d'autres blessures, je m'amuserai avec de nouvelle amitié et, sur toutes les choses, j’aimerai jusqu'à la fin de mes jours, parce que c’est dont s’agit le merveilleux jeu de vivre.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



“Confissões”

Confesso que vivi, mas não como quis, mas como pude. A vida é uma sucessão infinita de feitos concatenados que nos formam segundo a segundo ao largo de nossa existência. Feitos todos eles do que escolhemos consciente ou inconsciente. Tudo na vida é uma escolha, cada ato, por menor que resulte, foi escolhido. E assim resultou meu caminho até hoje, nada foi por acaso, cada um de meus passos me levaram a este presente. O passado está ali, posso senti-lo e senti-lo em um piscar de olhos e devo aceitá-lo tal como é, revivendo boas e más lembranças. Sei que não posso modificá-lo, mas por passarem por mim serviram de experiência para, em determinadas oportunidades, não voltar a tropeçar na mesma pedra. Sou o que sou graças a seu ocorrido. E observando meu andar nos quilômetros atravessados posso dizer que foram ensinamentos e me amadureceram. Não existe o “se...”, já foi, para que querer apagar o já foi feito se sempre vou chegar ao mesmo lugar, meu hoje. Assim que seguirei rindo e chorando, voltarei a escolher, aproveitarei a criança do meu interior muito mais tempo, levarei a novas feridas, me divertirei com novas amizades e, sobre todas as coisas, amarei até o fim dos meus dias, porque disso se trata o maravilhoso jogo de viver.

Traducido al portugués por Bruna Vasconcelos Marqueto Nogueira (@Brunavmn)




"וידויים"

אני מתוודה שחייתי לא כל כך כמו שרציתי אלה יותר כמו שיכולתי. החיים הם שרשרת סופית של ארועים שנוצרים שניה לאחר שניה במהלך הקיום שלנו. כל הארועים האלו הם בחירות שעשינו, במודע או לא במודע. הכל בחיים מגיע מבחירה, כל מעשה, אפילו הכי מינימלי. וכך הדרך שלי נוצרה עד היום, שום דבר לא היה מקרי, כל אחד מהצעדים שלי הביא אותי להווה הזה. העבר נמצא שם, אני יכול לגעת ולהרגיש אותו כל פעם כשאני פותח וסוגר את העיניים ואני צריך לקבל אותו כמו שהוא, להחיות זיכרונות יפים וכואבים. אני יודע שאני לא יכול לשנות אותו, אבל לעבור דרכו העניק לי נסיון, בהזדמנויות מסויימות, לדעת לא ליפול שוב מאותה אבן. אני מי שאני בזכות העבר שלי. כשאני בוחן את המסלול דרך הקילומטרים שכבר נעברו אני יכול לומר שהם היו שיעור טוב שיצר אותי. המשפט "מה אם..." לא קיים, זה כבר קרה, למה שאני ארצה למחוק מה שכבר נעשה אם אני בכל מקרה אגיע לאותה נקודה, ההיום שלי. לכן אני אמשיך לצחוק ולבכות, אני אבחר שוב, אני אהנה מהילד בתוכי ליותר זמן, אעמיס על עצמי פצעים חדשים, אשעשע את עצמי עם חברויות חדשות ומעל הכל, אוהב עד סוף ימי, בגלל שזה הוא בעצם משחק החיים המופלא

Traducido al hebreo por Tal Resenzweig (@SuenoAzul)




"Confessioni"

Confesso che ho vissuto, non come avrei voluto, ma di più come ho potuto. La vita è una sequenza finita di eventi concatenanti che ci formano ad ogni secondo della nostra esistenza. Tutti eventi che abbiamo scelto consapevolmente od inconsapevolmente. Tutto nella vita è una scelta, ogni atto, per quanto possa sembrare piccolo, è stato scelto. Ed in questo modo risultò il mio cammino fino ad ora, nulla fu casuale, ciascuno dei miei passi mi portò a questo presente. iIl passato sta lì, posso toccarlo e sentirlo in un batter d'occhio e devo prenderlo così com'è, rivivendo ricordi belli e difficili. So che non posso modificare nulla di esso, però averlo attraversato mi serve da esperienza per, in determinate occasioni, non tornare ad inciampare nella stessa pietra. Sono ciò che sono grazie al suo percorso. E osservando il mio andare in chilometri attraversati posso dire che mi sono stati d'insegnamento e mi hanno forgiato. Non esiste "se ci fosse stato"... già fu, per quale ragione si vuole cancellare quello che ho realizzato se sempre arriverei nello stesso luogo, il mio presente. Così che continuerò ridendo e piangendo, tornerò a scegliere, godrò del bambino dentro di me per molto ancora, mi graverò di altre ferite, mi divertirò con nuove amicizie e, soprattutto, amerò fino alla fine dei miei giorni, perché è di esso che tratta il meraviglioso gioco della vita.

Traducido al italiano por Irena Tettamanti (@iretettamanti)