¡Bienvenidos!

¡Bienvenidos!

viernes, 13 de enero de 2012

PALABRAS

"Palabras"

Desde que nacemos convivimos con las palabras, primero a través de los oídos y luego para hacernos entender. Nos acompañarán a lo largo del camino convirtiéndonos en personas con los vaivenes de nuestros cambios corporales. Las incorporaremos y desecharemos a través de los años con el propósito de nutrirnos con las mejores. Creceremos en la medida que hagamos uso digno de cada una y las conservaremos hasta el último de nuestros días. Pero hay algo superior a ellas, más poderoso, nuestros silencios. Por eso, el día que puedas percibir el mío con claridad, recién allí comprenderás aquellas palabras que me lastiman cuando callo y ese, sólo ese, será el exacto momento de dejarlas fluir, pues ya no tendré más necesidad de seguirlas guardando.

Hugo Accardi



"Palavras"


Desde que nascemos convivemos com as palavras, primeiro através dos ouvidos e, em seguida, para nos fazermos entender. Nos acompanharão ao longo do caminho convertindo-nos em pessoas com os vaivéns das nossas mudanças corporais. As incorporamos e descartamos através dos anos com o propósito de absorvermos as melhores. Crescemos na medida em que fazemos uso digno de cada uma e as conservaremos até o último dos nossos dias. Mas, existe algo que é superior a elas, mais poderoso, nossos silêncio. Por isso, o dia que possas perceber o que sou com clareza, aí compreenderás aquelas palavras que me ferem quando calo e esse, somente esse, será o exato momento de deixá-las fluir, pois já não terei mais necessidade de continuar guardando-as.

Traducido al portugués por Ana Claudia Bertrand Mesquita (@BertrandCacau)



"Parole"


Sin dalla nascita viviamo a contatto con le parole, prima attraverso le orecchie e poi per farci capire. Ci accompagnano lungo la strada diventando persone con i capricci dei cambiamenti dei nostri corpi. Le incorporiamo e rifiutiamo nel corso degli anni al fine di alimentarci con le migliori. Cresciamo a seconda del degno uso di ognuna di esse e le conserviamo fino alla fine dei nostri giorni. Ma c'è qualcosa di grande di esse, di più potente, i nostri silenzi. Per questo, il giorno che riuscirai a percepire chiaramente il mio, solo allora capirai quelle parole che mi feriscono quando resto zitto e quello, e solo quello, sarà il momento esatto per farle scorrere, allora non avrò più bisogno di continuare a trattenerle.


Traducido al italiano por Irene Tettamanti (@iretettamanti)



"Des Mots"

Depuis notre naissance nous cohabitons avec les mots, en primer à travers les oreilles et ensuite pour nous faire comprendre. Ils nous accompagneront tout au long du chemin en nous convertissant en personnes avec les va-et-vient de nos changements corporels. Nous les incorporeront et déferont à travers les années dans le but de nous nourrir des meilleurs. Nous grandirons à mesure que nous ferons digne usage de chacun et les conserverons jusqu’au dernier de nos jours. Mais il y a quelque chose de supérieur à eux, plus puissant : nos silences. Pour cela, le jour où tu pourras percevoir le mien avec clarté, à ce moment là tu comprendras ces mots qui me blessent quand je me tais et celui-là, seulement celui-là, sera le moment exact de les laisser couler, car je n’aurais plus besoin de continuer à les garder.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



"Words"

Since we are born we live with the words, first through hearing and then for people to understand us. They will accompany us along the way becoming people with the swayings of our body changes. We will incorporate and waste them through the years in order to nurture the best. We will grow as we make worthy use of each one and we will conserve them to the last one of our days. But there is something superior to them, more powerful, our silences. Therefore, the day you can clearly perceive mine, only then you will understand those words that hurt me when I keep silent and that, only that, will be the exact moment to let them flow, then I will no longer have the need to continue saving them.



"Зборови"


Од раѓање живееме со зборовите, најпрво преку слухот, а потоа за луѓето да не разберат. Тие не придружуваат на патот да станеме луѓе со специфичниот карактер промените на нашето тело. Ќе ги прифатиме и отфрлиме во текот на годините, со цел да се негуваат најдобрите. Ќе растеме додека достојно го користиме секој од нив и ќе ги зачувуваме до последниот од нашите денови. Но, постои нешто поголемо од нив, помоќно, нашите тишини. Затоа, дента кога јасно ќе можеш да ја забележиш мојата, само тогаш ќе ги разбереш оние зборови кои ме повредуваат кога молчам и тој, само тој, ќе биде точниот момент за да започната да течат, тогаш нема да имам потреба да продолжам да ги чувам во мене.

Traducido al inglés y macedonio por Jovanka Chikova (@yoyo_jj)

viernes, 6 de enero de 2012

UN NUEVO EXAMEN

"Un nuevo examen"

En la absurda soledad que volvió a conquistarme voy tras los pasos del "ya fue" con la intención de recuperar el "ya vendrá". La vida nos pone a prueba permanentemente y en el diario devenir debemos tomar decisiones. No se puede estar dividido o, si se quiere, pretender multiplicarse. Parece un sinsentido, pero las matemáticas son exactas, es imposible restar cuando se busca sumar. Hoy mi naturaleza hizo lo suyo y no hubo más remedio que acompañarla. Sólo el tiempo, juez de cada acto, bajará su martillo sentenciando el error o ratificando la conducta. Seguramente esto podrá verse con más claridad en el futuro, pero para eso es necesario rendir un examen al despertar cada mañana. La nota preguntarán? la conoceremos al apoyar nuestra cabeza sobre la almohada.

Hugo Accardi


"Um novo exame"

Na absurda solidão que voltou a me conquistar vou atrás dos passos do que "já passou" com a intenção de recuperar o que "estar por vir". A vida nos põe a prova permanentemente e no cotidiano devemos tomar decisões. Não se pode estar dividido ou, se quiser, pretender se multiplicar. Parece uma incoerência, mas a matemática é exata, é impossível diminuir quando o que se procura é somar. Hoje minha natureza fez sua parte e não houve outro remédio a não ser acompanhá-la. Só o tempo, juiz de cada ato, baixará seu martelo sentenciando o erro ou ratificando a conduta. Com certeza isto poderá se ver com mais claridade no futuro, mas para isso é necessário prestar um exame ao despertar a cada manhã. E a nota, vocês me perguntarão? A conheceremos ao apoiar nossa cabeça no travesseiro.

Traducido al portugués por Ana Claudia Bertrand Mesquita @BetrandCacau)



"Un nuovo esame"

Nella solitudine assurda che è tornata a conquistarmi vado dietro alle orme del "già passò" con l'intenzione di recuperare il "che succedará". La vita ci mette costantemente a prova ed ogni giorno dobbiamo prendere delle decisioni. Non si può essere diviso o, se volete, volersi moltiplicare. Sembra una sciocchezza, ma la matematica è precisa, è impossibile sottrarre quando si cerca di aggiungere. Oggi, la mia natura ha preso il sopravvento e non c'era altra possibilità se non di accompagnarla. Solo il tempo, giudice di ogni atto, lascerà cadere il suo martello sentenziando l'errore o rettificando il comportamento. Sicuramente ciò potrà essere visto più chiaramente in futuro, ma per questo è necessario fare un esame al risveglio di ogni mattina. La nota, chiederete? la sapremo appoggiando la nostra testa sul cuscino.

Traducido al italiano por Irene Tettamanti (@iretettamanti)



"Un nouvel examen"

Dans l’absurde solitude qui est revenu me conquérir je vais derrière les pas du “c’est passé” avec l’intention de récupérer le “ca viendra”. La vie nous met à l’épreuve en permanence et dans le devenir quotidien nous devons prendre des décisions. On ne peut pas être divisé ou, si on veut, prétendre se multiplier. Ca parait un non-sens, mais les mathématiques son exactes, il est impossible de soustraire quand on cherche à additionner. Aujourd’hui ma nature à fait des siennes et il n’y a pas eu autre remède que de l’accompagner. Seul le temps, juge de chaque acte, abaissera son marteau punissant l’erreur ou ratifiant la conduite. Surement que ceci pourra se voir avec plus de clarté dans le future, mais pour cela il est nécessaire de passer un examen en se réveillant chaque matin. La note demanderez-vous? Nous la connaitrons en posant notre tête sur l’oreiller.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



"Un nou examen"

En l'absurda solitud que va tornar a conquistar-me vaig darrera els passos del "ja va ser" amb la intenció de recuperar el "ja vindrà". La vida ens posa a prova permanentment i al diari esdevenir hem de prendre decisions. No es pot estar dividit o, si es vol, pretendre multiplicar-se. Sembla un contrasentit, però les matemàtiques són exactes, és imposible restar quan es busca sumar. Avui la meva naturalesa va fer lo seu i no hi va haver més remei que acompanyar-la. Només el temps, jutge de cada acte, baixarà el seu martell sentenciant l'error o ratificant la conducta. Segurament això es podrà veure amb més claredat en el futur, però per això cal fer un examen en despertar cada matí. La nota preguntaran? la coneixerem al recolzar el nostre cap sobre el coixí.

Traducido al catalán por Verónica Quero (@veroqt)



"A new exam"

In the absurd solitude that conquered me again I follow the steps of what "it was", attempting to recover what "shall come". Life tests us constantly and daily we must make decisions. You cannot be divided or, if you will, pretend multiplied. An absurdity it seems, but the math are exact, it is impossible to subtract when is sought to add. Today my nature did its own and there was no choice but to accompany it. Only time, judge of every act, will drop its hammer sentencing the error or ratifying the conduct. Surely this could be seen with more clarity in the future, but for that it is necessary to take an exam upon awaking each morning. The note you ask? we know it upon laying our head on the pillow.



"Новиот испит"

Во апсурдната осаменост која ме освои повторно ги следам чекорите на "веќе беше" со намера да се врати "ќе дојде". Животот постојано не става на искушенија и секојдневно мора да се донесуваат одлуки. Не може да се поделиш или, ако се сака, да се размножи. Се чини бесмислено, но математиките се точни, невозможно е да се одзема кога се бара да се собира. Денес мојот карактер го направи своето и немаше друг избор освен да го придружувам. Само времето, судија на секој акт, ќе го спушти својот чекан казнувајќи ја грешката или потврдувајќи го однесувањето. Сигурно ова ќе може да се види со поголема јасност во иднина, но за тоа потребно е да се полага испит со будење секое утро. Оцената ќе прашаат? ќе ја дознаеме по одморајќи ја нашата глава на перницата.

Traducido al inglés y al macedonio por Jovanka Chikova (@yoyo_jj)

jueves, 15 de diciembre de 2011

CRECER

"Crecer"

Hola chicos, seguramente muchos de ustedes no me conocen. Me presento: simplemente soy alguien que desde la palabra escrita permite que naveguen por sus sentimientos. Hoy, sorpresivamente, tengo la oportunidad de expresarme ante esta linda comunidad de oyentes y aquí estoy llegando a sus oídos.

Diciembre es un mes de reflexiones para todos nosotros, es un mes en el que hacemos un balance de lo que dejamos atrás y nos preparamos con renovada energía para lo que vendrá. Nunca pierdan la frescura. La vida es muy corta y es necesario transcurrirla dando pequeños pasos, el camino está lleno de matices, no todo es blanco o negro, existen los grises e infinidad de colores para hacer que cada día sea único e irrepetible.

Habrá quienes se empecinen en correr, pueden hacerlo, pero en medio de su carrera dejarán de apreciar maravillosos paisajes. Lo triste es, además, que en su diaria travesía arrastrarán consigo a quienes desean contemplar el camino. Por favor, pido que se detengan y observen lo que están abandonando. Este es mi grito, aunque silencioso, para que de una vez por todas abran los ojos y vean que no hace falta llegar antes a la meta cuando en el trayecto no se percibe más que la propia inseguridad.

En esta hermosa travesía en la que diariamente aprendemos a vivir, podremos perder muchas cosas y ganar otras, todo depende de nosotros, de vencer las dudas de las que a veces somos víctimas, de saber tomar una decisión y mantenerla hasta el final, o desear algo y hacer lo que esté a nuestro alcance por lograrlo. Si obtenemos éxito en conseguirlo sería fantástico, y si por lo contrario se frustra lo que pretendimos, nos queda la satisfacción de que dimos nuestro mejor esfuerzo intentándolo.

Por último, levantando mi copa para brindar con ustedes en estas Fiestas, los dejo con esto que escribí hace tiempo:

La vida es una gracia de Dios, por eso debemos disfrutarla.
El amor es un gran misterio, entonces hay que develarlo.
Un beso siempre es necesario, no lo escatimemos.
Un abrazo es indispensable, estemos dispuestos a darlo.
Una caricia es deseada, tengamos nuestras manos preparadas.
La libertad es incomparable, no nos encerremos.
Los sentimientos nos guían, no dejemos de escucharlos.

Porque si no los escuchamos, si nos encerramos, si no somos capaces de acariciar, abrazar o besar, no sabremos lo que es amar y, por tanto, jamás disfrutaremos del maravilloso juego de vivir.

Hugo Accardi



"Crescere"

Ciao, ragazzi, sicuramente molti di voi non mi conoscono. Mi presento: sono semplicemente qualcuno che attraverso la parola scritta permette agli altri di navigare per i suoi sentimenti. Oggi, inaspettatamente, ho l'opportunità di esprimermi dinanzi a questa bella comunità di ascoltatori ed eccomi che sto arrivando alle vostre orecchie.

Dicembre è un mese di riflessioni per tutti noi, è un mese in cui facciamo un bilancio di ciò che ci lasciamo alle spalle e ci prepariamo con rinnovata energia a quello che verrà. Non perdete mai la freschezza! La vita è troppo corta ed è necessario trascorrerla facendo piccoli passi, la strada è piena di pastelli, non tutto è bianco o nero, esistono il grigio e un'infinità di colori per fare in modo che ogni giorno sia unico e irripetibile.

Ci sarà chi insisterà per correre, potete farlo, ma durante la vostra corsa perderete l'opportunità di apprezzare paesaggi meravigliosi. La cosa triste è, inoltre, che nel vostro attraversamento quotidiano trascinerete con voi le persone che desiderano contemplare la strada. Per favore, vi chiedo di fermarvi e di osservare ciò che è abbandonato. Questo è il mio grido, anche se silenzioso, affinché una volta per tutte apriate gli occhi e vediate che non c'è bisogno di arrivare prima alla meta quando per il tragitto non si percepisce niente se non la proprio insicurezza.

In questa bellissima attraversata in cui quotidianamente impariamo a vivere, potremo perdere molte cose e guadagnarne altre, tutto dipende da noi, dal vincere i dubbi dei quali a volte siamo vittime, dal saper prendere una decisione e mantenerla fino alla fine, o dal desiderare qualcosa e fare tutto il possibile per ottenerlo. Se riuscissimo ad ottenerlo, sarebbe fantastico, e se al contrario non ci riusciamo, ci resta la soddisfazione di esserci sforzati provandoci.

Infine, alzando il mio bicchiere per brindare con voi queste Feste, vi lascio con questo che ho scritto tempo fa:

La vita è una grazia di Dio, perciò dobbiamo godercela.
L'amore è un gran mistero, allora dobbiamo svelarlo.
Un bacio è sempre necessario, non conserviamoceli.
Un abbraccio è indispensabile, dobbiamo essere disposti a darne uno.
Una carezza è deisderata, teniamo pronte le nostre mani.
La libertà è incomparabile, non ci chiudiamo.
I sentimenti ci guidano, non smettiamo di ascoltarli.

Perché se non li ascoltiamo, se ci chiudiamo, se non siamo capaci di accarezzare, abbracciare o baciare, non sapremo cosa significa amare e, perciò, non godremo mai del meraviglioso gioco della vita.

Traducido al italiano por Donato Califri (@DonyCasiAngel)



"Grandir"

Salut tous le monde, sûrement que beaucoup d’entre vous ne me connaissent pas. Je me présente : je suis simplement quelqu’un qui depuis le mot écrit permet que vous naviguiez par ses sentiments. Aujourd’hui, surprenamment, j’ai l’opportunité de m’exprimer devant cette jolie communauté d’auditeurs et d’ici j’arrive à leurs oreilles.

Décembre est un mois de réflexion pour nous tous, c’est un mois où nous faisons le bilan de ce que nous laissons derrière et nous nous préparons avec une énergie renouveler à ce qui viendra. Ne perdez jamais la fraicheur. La vie est très courte et il est nécessaire de la parcourir à petit pas, le chemin est rempli de nuances, tout n’est pas blanc ou noir, il existe des gris et une infinité de couleur pour faire que chaque jour soit unique et non répétable.

Il y aura ceux qui persistent à courir, ils peuvent le faire, mais au milieu de leur course ils arrêteront d’apprécier des paysages merveilleux. Ce qui est triste c’est que, en plus, dans leur traversée quotidienne ils traineront avec eux à ceux qui souhaitent contempler le chemin. S’il vous plait, je demande que vous vous arrêtiez et observiez ce que vous êtes en train d’abandonner. Ceci est mon cri, bien que silencieux, pour qu’une fois pour toutes vous ouvriez les yeux et voyiez qu’il n’est pas nécessaire d’arriver plus tôt au but quand pendant le trajet on ne perçoit plus que la propre insécurité.

Dans cette belle traversée dans laquelle nous apprenons à vivre quotidiennement, nous pourrons perdre beaucoup de chose et en gagner d’autres, tout dépend de nous, de vaincre les doutes desquels nous sommes parfois victimes, de savoir prendre une décision et la maintenir jusqu’à la fin, ou de désirer quelque chose et faire tout ce qui est en notre pouvoir pour le réussir. Si nous réussissons à l’avoir ce sera fantastique, et si au contraire ce que nous avions prétendu échoue, il nous reste la satisfaction d’avoir donner notre meilleur effort en essayant.

En fin, en levant mon verre pour porter un toast en ces Fêtes, je vous laisse avec ceci que j’ai écrit il y a quelque temps :

La vie est une grâce de Dieu, c’est pour cela que nous devons en jouir.
L’amour est un grand mystère, il faut donc le dévoiler.
Un baiser est toujours nécessaire, n’en lésinons pas.
Una accolade est indispensable, soyons disposer à la donner.
Une caresse est désirée, tenons no mains préparées.
La liberté est incomparable, ne nous enfermons pas.
Les sentiments nous guide, n’arrêtons pas de les écouter.

Car si nous ne les écoutons pas, si nous nous enfermons, si nous ne sommes pas capables de caresser, de serrer dans nos bras ou d’embrasser, nous ne savons pas ce qu’est d’aimer et, par conséquent, nous ne jouirons jamais du merveilleux jeu de vivre.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)

miércoles, 7 de diciembre de 2011

2011

"2011"

Qué poco resta para que nos digas adiós! No puedo creer que pronto seas historia si siento que fue ayer que estaba despidiendo a tu antecesor y dándote la bienvenida! Recuerdo muy bien los primeros pasos, hacía rato que no llenaba mi interior con tanta esperanza y así comencé a transcurrirte. Fue duro el camino, muchas de las heridas que se fueron sucediendo hoy resisten convertirse en cicatrices y así, con ellas a flor de piel, acepto transitarte el último tramo. Sé que todo es enseñanza, que nada de lo vivido es casual y que no puedo darme el lujo de abandonar lo sembrado. El tiempo, amigo y enemigo de cada trayectoria, depositará en mis manos la ansiada cosecha y, cuando llegue la hora, retomaré mi título suspendido con absurdos caprichos para volver a disfrutar la fantasía de los cuentos infantiles.

Hugo Accardi



"2011"

Como falta pouco para que nos digas adeus! Não consigo acreditar que logo serás história se sinto que foi ontem que estava me despedindo do teu antecessor e te dando as boas-vindas! Relembro muito bem os teus primeiros passos, fazia tempo que não enchia meu interior com tanta esperança e assim comecei a transcorrer-te. Foi duro o caminho, muitas das feridas que apareceram resistem a se converterem em cicatrizes e assim, com elas a flor da pele, aceito transitar o teu último trecho. Sei que tudo é ensinamento, que nada vivido é casual e que não posso me dar o luxo de abandonar o que foi semeado. O tempo, amigo e inimigo de cada trajetória, depositará nas minhas mãos a ansiada colheita e, quando chegue a hora, retomarei meu título suspenso por conta de absurdos caprichos para voltar a desfrutar da fantasia dos contos infantis.

Traducido al portugués por Ana Claudia Bertrand Mesquita (@BertrandCacau)



"2011"

Manca cosí poco perché tu ci dica addio! Non riesco a credere che presto sarai storia vecchia se sento che è stato ieri che stavo dicendo addio al tuo predecessore e dando a te il benvenuto! Ricordo molto bene i primi passi, era da un po' che non mi riempivo dentro con cosí tanta speranza e cosí ho cominciato a trascorrerti. È stata dura la strada, molte delle ferite che si sono successe oggi resistono al diventare cicatrici e cosí, con loro a fior di pelle, accetto transitare fino all'ultimo momento. So che sono tutti insegnamenti, che niente di ciò che abbiamo vissuto è casuale e che non posso darmi il lusso di abbandonare ciò che ho seminato. Il tempo, amico e nemico di ogni traiettoria, depositerà nella mia mani l'atteso raccolto e, quando sarà arrivata l'ora, riprenderò il mio titolo sospeso con assurdi capricci per tornare a godermi la fantasia delle favole per bambini.

Traducido al italiano por Donato Califri (@DonyCasiAngel)



"2011"

Le peu qui reste pour que nous nous disions adieu ! Je ne peux pas croire que bientôt tu seras histoire ancienne alors que je sens que c’était hier que je disais au revoir à ton prédécesseur et te donnais la bienvenue ! Je me souviens très bien des premiers pas, cela faisait longtemps que je ne remplissais pas mon intérieur d’autant d’espoir et ainsi j’ai commencé à te parcourir. Le chemin a été dur, plusieurs des blessures qui se sont passées aujourd’hui résistent à se convertir en cicatrices et ainsi, avec elles à fleur de peau, j’accepte de parcourir ton dernier tronçon. Je sais que tout est enseignement, que rien de ce qui est vécu n’est casuel et que je ne peux pas me donner le luxe d’abandonner ce qui est semé. Le temps, ami et ennemi de chaque trajectoire, déposera dans mes mains la récolte convoitée et, quand l’heure arrivera, je reprendrais mon titre suspendu avec d’absurdes caprices pour profiter à nouveau de la fantaisie des contes infantiles.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



"2011"

How little remains so you tell us goodbye! I can't believe that soon you'll be history if I feel like it was yesterday when I was saying goodbye to your ancestor and welcoming you! I remember very well the first steps, for a while I hadn't fill my interior with so much hope and that's how I began to elapse you. The road was hard, many of the injuries that were happening today resist to become scars and thus, with them on the surface, I accept to travel the last section. I know that everything is a lesson, that nothing that is lived is coincidental and that I can't give myself the luxury of abandoning the sown. The time, a friend and an enemy of each path, will place in my hands the desired crop, and when the hour arrives, I will take up again my title abandoned with absurd whims to enjoy one again the fantasy of the children's stories.



"2011"

Колку малку останува за да ни кажеш збогум! Не можам да поверувам дека наскоро ќе бидеш минато, кога чувствувам како вчера да се збогував со твојот предок и ти посакував добредојде! Многу добро се сеќавам на првите чекори, веќе некое време не бев исполнет со толку многу надеж и така започнав да те изминувам. Патот беше тежок, многу од раните кои се случуваа денес се противат да се претворат во лузни, и на тој начин, со нив на површината прифаќам да го изминам последниот дел. Знам дека сé е лекција, дека ништо од доживеаното не е случајно и дека не можам да си го дозволам луксузот да го напуштам посеаното. Времето, пријател и непријател на секоја патека, ќе ја донесе посакуваната жетва во моите раце, и кога ќе дојде времето, ќе ја преземам мојата напуштена титула со апсурдните каприци за повторно да уживам во фантазијата на детските приказни.

Traducido al inglés y macedonio por Jovanka Chikova (@yoyo_jj)



"2011"


כמה מעט זמן נשאר עד שנאמר להתראות! אני לא יכול להאמין שבקרוב תהפכי להיסטוריה ואני עדיין מרגיש כאילו רק אתמול נפרדתי מקודמתך וקיבלתי את פנייך! אני זוכר היטב את צעדיי הראשונים, כבר חלף הרבה זמן מאז שמלאתי את עצמי בתקווה וכך התחלתי לחוות אותך. זאת הייתה דרך קשה, הרבה מהפצעים שנוצרו בדרך היום מתקשים להפוך לצלקות וכך, איתם עדיין חשופים על העור, אני מוכן לעבור את החלק האחרון של המסע. אני יודע שכל דבר הוא שיעור, ששום דבר הוא לא מקרי ושאני לא יכול להרשות לעצמי לנטוש את השדה הזרוע. הזמן, חבר ואויב מכל שביל, ישאירו בידי את התבואה הנחשקת, וכאשר תגיע השעה, אני אשיב לעצמי את הכותרת המושעית עם קפריזות אבסורדיות כדי להנות שוב מהפנטזיה של סיפורי הילדים.


Traducido al hebreo por Tal Rosenzweig (@SuenoAzul)

lunes, 28 de noviembre de 2011

BASTA

"Basta"

Recibí el nuevo cimbronazo con la ventaja de estar esperándolo, aunque debo confesar que guardaba dentro mío algunas gotas de ilusión que pronto se fueron evaporando. Es muy doloroso volver a sentir tu desapego, tu filoso "no" recubierto de sinrazón. Por eso hoy digo basta, decido dejar de ser tu títere y procedo a cortar una a una las cuerdas con las que manejaste mi vida durante esta travesía. Es tiempo de tomar las propias riendas y con ellas trazar el trayecto que me lleve a los brazos de esas dos almas que también se encuentran presas de tu extraño corazón. Esperen princesas, el abuelo otra vez está en marcha y con fuerzas renovadas para reencontrarnos en el camino!

Hugo Accardi



"Basta"

Recibi o novo tremor com a vantagem de estar esperando-o, embora, devo confessar, guardava em mim algumas gotas de ilusão que logo foram evaporando. É muito doloroso voltar a sentir teu desapego, teu cortante "não" coberto de injustiça. Por isso hoje digo basta, decidi deixar de ser teu marionete e passo a cortar uma a uma das cordas com as quais dirigiste minha vida durante essa travessia. É tempo de tomar as próprias rédeas e com elas traçar o trajeto que me leve aos braços dessas duas almas que também se encontram presas ao teu estranho coração. Esperem princesas, o avô está outra vez em marcha e com forças renovadas para reencontramo-nos no caminho!

Traducido al portugués por Mariana Mortani (@MMortani) con la colaboración de Ana Claudia Bertrand Mesquita (@BertrandCacau)



"Enough"


I received the new shudder with the advantage of expecting it, although I must confess that I kept inside me a few drops of illusion that soon were evaporated. Is very painful to feel once again your impartiality, your sharp "no" covered of injustice. Therefore today I say enough, I decide to stop being your puppet and proceed to cut one by one the cords with which you handled my life during this journey. It is time to take the reins myself and with them to trace the path that leads me to the arms of those two souls who are also prey of your strange heart. Wait princesses, grandfather is once again in motion and with renewed strengths to meet you again on the road!

Traducido al inglés por Jovanka Chikova (@yoyo_jj) con la colaboración de Mónica Murillo (@LEIColombia)



"Assez"

J’ai reçu le nouveau frisson avec l’avantage de l’avoir attendu, bien que je doive reconnaitre que je gardais à l’intérieur de moi quelques gouttes d’illusion qui très vite se sont évaporées. C’est très douloureux de sentir à nouveau ton détachement, ton "non" affilé recouvert de déraison. C’est pour cela qu’aujourd’hui je dis "assez", je décide d’arrêter d’être ta marionnette et je procède à couper une à une les cordes avec lesquelles tu manies ma vie durant cette traversée. Il est temps de prendre les rênes en main et avec elles de tracer le trajet qui me mènera aux bras de ces deux âmes qui se trouvent aussi prisonnières de ton cœur étrange. Attendez princesses, le grand-père est à nouveau en route et avec des forces renouvelées pour nous retrouver sur le chemin!

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



"Prou"

Vaig rebre el nou cimbràs amb l’avantatge d’estar esperant-lo, encara que he de confessar que guardava dins meu algunes gotes d’il•lusió que aviat es van anar evaporant. És molt dolorós tornar a sentir la teva indiferencia, la teva filosofia del “no” recobert de desraó. Per això avui dic prou, decideixo deixar de ser la teva titella i procedeixo a tallar una a una les cordes amb les quals vas manejar la meva vida durant aquesta travessia. És temps de prendre les pròpies regnes i amb elles traçar el trajecte que em porti als braços d’aquestes dues ànimes que també es troven preses del teu estrany cor. Esperin princeses, l’avi de nou està en marxa i amb forces renovades per retrobar-nos en el camí!

Traducido al catalán por Verónica Quero (@veroqt)



"Basta"

Ho ricevuto una nuova scossa, col vantaggio che me l’aspettavo, sebbene debbo confessare che dentro di me conservavo gocce d’illusione che subito si sono evaporate. È dolorosissimo sentire nuovamente il tuo distacco, il tuo pungente "no" ricoperto dall’irragionevolezza. Per questo, oggi dico basta, decido di non essere più il tuo burattino e procedo a tagliare una ad una le corde con le quali hai diretto la mia vita durante questo tragitto. È il momento di prendere le proprie redini e con esse delineare il percorso che mi possa portare fino alle braccia di quelle due anime che anche si trovano prigioniere del tuo strano cuore. Aspettate principesse, il nonno, ancora una volta, si è messo in moto con rinnovate forze per ritrovarci nel cammino!

Traducido al italiano por Donato Califri (@DonyCasiAngel) con la colaboración de Paula Frondizi



"Доста"

Примив ново потресување со предноста што го очекував, иако морам да признаам дека во мене чував трошка илузија што набрзо испари. Многу боли повторно да се почувствува твојата одвоеност, твоето остро „не“ прекриено со неразум. Затоа денес викам доста, одлучувам да не бидам повеќе твоја марионета и да ги пресечам јажињата со кои го водеше мојот живот на ова патување. Време е да ги земам уздите и со нив да го истрасирам патот што ќе ме однесе во прегратките на тие две души што исто така се затвореници на твоето необично срце. Чекајте принцези, дедото повторно и со обновени сили е во поход да се сретнеме на патот.

Traducido al macedonio por Arso Risteki (@arso_r)



"מספיק"


קיבלתי את המכה החדשה עם היתרון שכבר ציפיתי לה, למרות שאני חייב להודות ששמרתי בתוכי כמה טיפות של תקווה שמהר מאד התאדו. זה מאד כואב להרגיש שוב את הקרירות שלך, את ה"לא" הישיר שלך מכוסה בחוסר צדק. לכן היום אני אומר מספיק, אני מחליט להפסיק להיות הבובה שלך ואני ממשיך לחתוך אחד אחד את החוטים אשר איתם ניהלת את חיי במשך הזמן הזה. זה הזמן לקחת את המושכות בידי ואיתם להוביל בדרך שלוקחת אותי אל הזרועות של שתי הנשמות האלו שגם נמצאות כלואות בליבך הזר. חכו לי נסיכות, סבא שוב נמצא בתנועה ועם כוחות מחודשים כדי שנפגש שוב בדרך.

Traducido al hebreo por Tal Rosenzweig (@SuenoAzul)

domingo, 20 de noviembre de 2011

MIS NOVIEMBRES

"Mis noviembres"

Llegó un nuevo despertar y, con él, la alegría del recuerdo de mi primer bocanada de aire. Ya siento el cosquilleo del camino recorrido, cuántas imágenes vienen hacia mí, todas y cada una poseedoras de las herramientas con las que se fue tallando mi presente. Ninguna de ellas las desecho, hacerlo sería abandonar mi esencia. Soy lo que soy gracias a los noviembres transcurridos y, por eso, hoy levanto mi copa brindando por los que ya vendrán y seguirán regalándome la dicha de continuar disfrutando del hermoso juego de aprender a vivir.

Hugo Accardi



"Novembri miei"

Ecco un nuovo risveglio e l’allegria di ricordare quel primo boccone d’aria. Sento già il solletico dei sentieri battuti, quante immagini vengono a me, tutte quante piene degli strumenti con i quali ho scolpito il mio presente. Non scarto nessuna di esse, farlo significherebbe abbandonare la mia essenza. Sono quel che sono grazie ai novembri trascorsi e perciò oggi alzo il mio bicchiere per fare un brindisi per tutti quelli que verranno e continueranno a regalarmi la gioia di continuare a godere del bellissimo gioco di impare a vivere.

Traducido al italiano por Paula Frondizi



"Meus novembros"

Chegou um novo amanhecer e, com ele, a alegria de minha primeira respiração. Já sinto o arrepio do caminho recorrido, quantas imagens vêem até mim, todas e cada uma dona das ferramentas com as quais se foi esculpindo o meu presente. Nenhuma delas as desfaço, fazê-lo seria abandonar minha essência. Sou o que sou graças aos novembros transcorridos e, por isso, hoje levanto minha taça e brindo pelos que já virão e seguirão me presenteando a alegria de continuar desfrutando do lindo jogo de aprender a viver.

Traducido al portugués por Mariana Mortani (@MMortani)



"Mes Novembres"

Un nouveau réveil est arrivé et, avec lui, la joie du souvenir de ma première bouchée d’air. Je sens déjà le chatouillement du chemin parcouru, combien d’images viennent jusqu’à moi, toutes et chacune possédant les outils avec lesquels a été taillé mon présent. Je ne défais aucune d’elles, le faire serait abandonner mon essence. Je suis ce que je suis grâce aux novembres écoulés et, pour cela, aujourd’hui je lève mon verre portant un toast pour ceux qui viendront et continueront à m’offrir le bonheur de continuer à profiter du beaux jeu d’apprendre à vivre.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)




"My Novembers"


A new dawn has arrived, and with it, the happiness of the memory of my first breath. I already feel the tingle of the traveled road, how many images come towards me, each and every one possessing the tools with which my present was being carved. None of them are wasted, it would be abandoning my essence. I am what I am thanks to the Novembers elapsed, and therefore, today I raise my glass toasting for the ones that will come and will continue giving me the happiness to continue enjoying the beautiful game of learning how to live.

Traducido al inglés por Jovanka Chikova (@yoyo_jj) con la colaboración de Mónica Murillo (@LEIColombia)



"Сите мои ноември"

Ново будење, и со тоа, радоста на сеќавањето на моето прво вдишување на воздух. Веќе ги чувствувам трпките од поминатиот пат, колку слики доаѓаат кон мене, сите и секоја една носител на алатките со кои се врежуваше сегашноста. Никоја од нив не ја отфрлам, ако го направам тоа би го напуштил моето битие. Сум тоа што сум благодарение на сите поминати ноември и затоа, денес ја кревам чашата наздравувајќи за тие што допрва ќе дојдат и ќе продолжат да ми ја подаруваат радоста на уживањето во прекрасната игра во која се учи да се живее.

Traducido por al macedonio por Arso Risteki (@arso_r)



"Els meus novembres"

Va arribar un nou despertar i, amb ell, l'alegria del record de la meva primera glopada d'aire. Ja sento el pessigolleig del camí recorregut, quantes imatges vénen cap a mi, totes i cadascuna posseïdores de les eines amb les que es va anar tallant el meu present. Cap d'elles les desfet, fer-ho seria abandonar la meva essència. Sóc el que sóc gràcies als novembres transcorreguts i, per això, avui aixeco la meva copa brindant pels que ja vindran i seguiran regalant la sort de continuar gaudint del bonic joc d'aprendre a viure.

Traducido al catalán por Verónica Quero @veroqt)


"הנובמברים שלי"


הגיעה זריחה חדשה ואיתה השמחה מהזיכרון של הפעם הראשונה בה הפה שלי התמלא באויר. אני כבר מרגיש את הדגדוג של הדרך בה צעדתי, כמה מראות חוזרים אלי, כל אחד מהם מחזיק בכלים איתם עוצב ההווה שלי. אני לא מתעלם מאף אחד מהם, לעשות זאת יהיה לנטוש את המהות שלי. אני מי שאני הודות לנובמברים אותם עברתי ולכן היום אני מרים כוסית לחיי אלה שיבואו וימשיכו להעניק לי את האושר כדי להמשיך להנות מהמשחק הנפלא הזה של ללמוד לחיות

Traducido al hebreo por Tal Rosenzweig (@SuenoAzul)

viernes, 11 de noviembre de 2011

DISTANCIA

"Distancia"

Alejarse de lo cotidiano, modificar la rutina, inhalar nuevos perfumes, recorrer otros senderos, sentir una brisa desacostumbrada, pisar suelo extraño, ser observado por miradas desconocidas, todo un repertorio de emociones que atrapo y dejo que se integren en una alocada travesía interior. Mi cuerpo sabe de desapegos, pero siente la lejanía y atesora las sensaciones que una a una se van incorporando. Nada más placentero que salir, aunque sea por un corto período, del día habitual. Por eso me toca estar aquí, con mi esencia, absorbiendo los sabores de la distancia, preparándome para recomenzar un nuevo hoy. Tal vez sea la sal de este camino la que condimente mi travesía hasta encontrar la morada donde descanse mi pluma. Todo puede ser, todo llega.

Hugo Accardi



"Distância"

Afastar-se do cotidiano, mudar a rotina, inalar novos perfumes, percorrer outras trilhas, sentir uma brisa desacostumada, pisar solo estranho, ser observado por olhares desconhecidos, todo um repertório de emoções que prendo e deixo que se integrem em uma travesia interior. Meu corpo sabe de desapegos, mas sente o afastamento e entesoura as sensações que uma a uma vão se incorporando. Nada mais agradável que sair, mesmo que se seja por um curto período, do dia habitual. Por isso tenho que estar aqui, com minha essência, absorvendo os sabores da distância, me preparando para recomeçar um novo hoje. Talvez seja o sal deste caminho o que tempere minha travessia até encontrar a morada onde descansar minha caneta. Tudo pode ser, tudo chega.

Traducido al portugués por Mariana Mortani (@MMortani) y Ana Claudia Bertrand Mesquita (@BertrandCacau)




"Distance"

S’éloigner du quotidien, modifier la routine, inhaler de nouveaux parfums, parcourir d’autres sentiers, sentir une brise inhabituelle, marcher sur un sol étrange, être observé par des regards inconnus, tout un répertoire d’émotions que j’attrape et laisse s’intégrer dans une étourdie traversée intérieure. Mon corps sait de détachements, mais sent l’éloignement et amasse les sensations qui, une à une, s’incorporent. Rien de plus plaisant que sortir, bien que ce soit pour une courte période, de la journée habituelle. C’est pour cela que je suis ici, avec mon essence, absorbant les saveurs de la distance, me préparant à recommencer un nouvel "aujourd’hui". Peut-être que le sel de ce chemin sera celui qui assaisonnera ma traversée jusqu’à trouver la maison où reposera ma plume. Tout peut être, tout arrive.

Traducido al Francés por María Salhi (@lamaroqui)



"Distance"
To strange from the daily routine, modify it, inhale new perfumes, travel through other paths, feel an unusual breeze, step on foreign soil, be observed by unknown eyes, a repertoire of emotions that caught them and left them to be integrated in a wild journey within. My body knows of impartialities, but feels the distance and treasures the sensations that one by one are incorporated. Nothing more pleasant than going out, even for a short period, of the habitual day. Therefore I have to be here, with my essence, absorbing the flavors of the distance, preparing myself to recommence a new today. Perhaps it is the salt of this road the one that will give spice to my journey until finding the dwelling where I can rest my pen. Everything can be, everything comes.

Traducido al inglés por Jovanka Chikova (@yoyo_jj)



"Distanza"

Allontanarsi dalla quotidianità, modificare la routine, inalare nuovi profumi, battere altri sentieri, sentire una brezza inabituale, calpestare un terreno bizzarro, essere osservato da sguardi sconosciuti, repertorio questo di emozioni che acchiappo ed integro in un pazzesco viaggio interiore. Il mio corpo conosce i distaccamenti, ma sente la lontananza e custodisce le sensazioni che una ad una si incorporano. Non c’è niente di più piacevole che uscire, benchè per un breve período, dalla giornata abituale. Per questo mi tocca stare qui, con la mia essenza, assorbendo i sapori della distanza, preparandomi per ricominciare un nuovo oggi. Forse sarà il sale di questo cammino che condirà il mio viaggio fino a trovare la dimora in cui la mia penna riposerà. Tutto è possibile, tutto arriva.

Traducido al italiano por Paula Frondizi



"Distància"

Allunyar-se de la quotidianitat, modificar la rutina, inhalar nous perfums, recórrer altres senders, sentir una brisa desacostumada, trepitjar sòl estrany, ser observat per mirades desconegudes, tot un repertori d'emocions que atrapo i deixo que s'integrin en una esbojarrada travessa interior. El meu cos sap de desafecció, però sent la llunyania i atresora les sensacions que una a una es van incorporant. Res més agradable que sortir, encara que sigui per un curt període, del dia habitual. Per això em toca estar aquí, amb la meva essència, absorvint els sabors de la distància, preparant-me per recomençar un nou avui. Potser és la sal d'aquest camí la que condimenta la meva travessia fins trobar la casa on descansi la meva ploma. Tot pot ser, tot arriba.

Traducido al catalán por Verónica Quero (@veroqt)



"Далечина"

Да се оддалечиш од секојдневието, да ја смениш рутината, да помирисаш нови парфеми, да поминеш по други патеки, да почуствуваш ненавикнат ветер, да чекориш по нов под, да бидеш набљудуван од непознати погледи, цел репертоар од емоции што ги заробувам и ги пуштам да се интегрираат во едно диво внатрешно патување. Моето тело знае за разделби, но ја чувствува оддалеченоста и ги збогатува чувствата што едно по едно се вклучуваат. Ништо не е попријатно од излегување, макар и на краток период, од вообичаениот ден. Затоа треба да бидам тука, со моето битие, апсорбирајќи ги вкусовите на далечината, подготвувајќи се повторно да започнам нов ден. Можеби е солта на овој пат што го зачинува моето патување дури не го најдам местото каде што се одмора моето пенкало. Сè може да биде, сè доаѓа.

Traducido al macedonio por Arso Risteki (@arso_r)




"מרחק"


להתרחק מהיומיום, לשנות את המסגרת, להריח בשמים חדשים, לעבור דרך מסלולים חדשים, להרגיש משב רוח לא רגיל, לדרוך על רצפה זרה, להיות נראה לפני עיניים זרות, קבוצה של רגשות שנתפסו ונתנו לעצמן להשתכן בתוכי. הגוף שלי מכיר אדישויות, אבל מרגיש את המרחק ומעריך את הרגשות שלאט לאט הופכים לחלק ממנו. אין שום דבר יותר מהנה מאשר לצאת, אפילו לשהות קצרה, מחיי היומיום. לכן אני נמצא כאן, עם המהות שלי, סופג את הטעמים של המרחק, מכין את עצמי להתחיל יום חדש. אולי זה המלח של הדרך הזאת שמתבל את הדרך שלי עד היעד בו נח העט שלי. הכל יכול לקרות, הכל מגיע.



Traducido al hebreo por Tal Rosenzweig @SuenoAzul)