¡Bienvenidos!

¡Bienvenidos!
Mostrando entradas con la etiqueta hijo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta hijo. Mostrar todas las entradas

domingo, 27 de mayo de 2012

27 DE MAYO

"27 de mayo"

Treinta y dos años nos separan de aquel sublime momento en el que por fin decidiste el esperado "acá estoy" y llenaste de alegría nuestros corazones. Solo recordar la nueva paternidad que me regaló la vida me transporta a esa sala en la que tuve el maravilloso privilegio de verte asomar desde las entrañas que te cobijaron durante nueve meses. Te acuno y te disfruto con mis ojos bien abiertos. Cómo no hacerlo si fuiste presencia mucho antes de nacer y el sentir tu calor en mis brazos cerraba el círculo de tantas noches en las que soñé tu llegada. Hoy, ya toda una mujer, te envuelven otros brazos y también lo celebro, tanto como cada vez que puedo arroparte aunque sea en mis pensamientos. Bendigo tu presente y este nuevo mayo en el calendario, uno más en el que vuelvo a tener la oportunidad de sentir la emoción del camino que hemos recorrido.

Hugo Accardi


"27 de maio"

Trinta e dois anos nos separam daquele sublime momento no qual por fim decidiste o esperado "aqui estou" e encheste de alegria nossos corações. Só lembrar a nova paternidade que a vida me presenteou me transporto a essa sala em que tive o maravilhoso privilégio de te ver surgir das entranhas que te abrigaram durante nove meses. Te embalo e te admiro com meus olhos bem abertos. Como não fazê-lo se estiveste presente desde muito antes de nascer e sentir teu calor nos meus braços fechava o ciclo de tantas noites nas quais sonhei com tua chegada. Hoje, já estás mulher feita, te envolvem outros braços e isso tambem comemoro, tanto como cada vez que posso encobrir-te mesmo que apenas nos meus pensamentos. Abençoo teu presente e este novo maio no calendário, mais um em que volto a ter a oportunidade de sentir a emoção do caminho que temos percorrido.

Traducido al portugués por Lívia Maria Da Silva Guedes (@LiviaMaria77) con la colaboración de Ana Claudia Bertrand Mesquita (@BertrandCacau) 


“27 maggio”

Trenta e due anni ci separano da quel sublime momento in cui decidesti finalmente di dire il tanto atesso "eccomi qua" e di riempire di gioia i nostri cuori. Il solo ricordare la nuova paternità che mi ha regalato la vita mi trasporta in quella sala in cui ebbi il meraviglioso privilegio di vederti affaciare dalle interiora che ti ospitarono per nove mesi. Ti conio e ti ammiro con i miei occhi bene aperti. Come posso non farlo se sei stata presente molto prima di nascere e se il sentire il tuo calore tra le mie braccia chiudeva il circolo di tante notti in cui sognai il tuo arrivo. Oggi, ormai una donna, ti stringono altre braccia e sono contento anche di questo, come ogni volta che posso abbracciarti anche se solo nei miei pensieri. Benedico il tuo presente e questo nuovo maggio nel calendario, uno in piú in cui ho di nuovo la possibilità di sentire l'emozione della strada che abbiamo percorso.

Traducido al italiano por Donato Califri (@DonyCasiAngel)


"May 27th"

Thirty-two years separate us of that sublime moment in which at last you decided the expected "here I am" and filled with happiness our hearts. Only recalling the new paternity that life gave me transports me to that room in which I had the marvelous privilege of seeing you to appear from mom's womb that sheltered you during nine months.  I rock you and enjoy you with my eyes well open. How not to do it when you were presence a lot before being born and feeling your warmth in my arms closed the circle of so many nights in which I dreamed of your arrival. Today, already a woman, other arms are wrapped around you and I celebrate it too, so much like each time that I can wrap my arms around you once again even though it is in my thoughts.  I bless your present and this new May in the calendar, one more in which I have the opportunity to feel the emotion of the road that have traveled through.


"27 мај"

Дваесет и седум години не делат од тој возвишен момент во кој конечно се одлучи за очекуваното "еве ме" и ги исполни со среќа нашите срца. Само потсетувајќи на новото татковство што животот ми го даде мене ме носи до таа соба во која ја имав прекрасната привилегија да те видат како излегуваш од утробата на мама која ти беше засолниште во текот на девет месеци. Јас те лулам и уживам во тебе со моите очи широко отворени. Како да не го правам тоа кога беше присустна многу пред да се родиш и чувствувајќи го твојата топлина во мојата прегратка го затвори кругот на толку многу ноќи во кои го сонував твоето пристигнување. Денес, веќе жена, други раце те прегрнуваат и, и тоа го славам, толку многу како секој пат што ќе можам да те прегрнам уште еднаш, макар и во моите мисли. Ја благословувам твојата сегашност и овој нов мај во календарот, уште еден во која имам можност да ја почувствувам емоцијата на патувањето кое сме го поминале досега.

Traducido al inglés y al macedonio por Jovanka Chikova (@yoyo_jj)


"27. Maj"

Dvadeset i sedam godina nas dele od tog uzvišenog momenta u kom si se konačno odlučila za dugo očekivano "evo me" i ispunila radošću naša srca. Samo podsećanje na novo očinstvo koje mi je dalo život vraća me u onu salu u kojoj sam imao prekrasnu privilegiju da te vidim kako izlaziš iz majčine utrobe koja je bila tvoje sklonište devet meseci. Ljuljam te i uživam u tebi širom otvorenih očiju. Kako da ne činim to kad si bila prisutna još pre nego što si se rodila i tvoja toplina dok te držim u naručju zatvara krug svih onih noći u kojima sam sanjao tvoj dolazak. Danas si već žena, druge ruke te grle i slavim to, toliko koliko i svaki put kada mogu da obavijem svoju ruke oko tebe pa makar i u mislima. Blagosiljam tvoju sadašnjost i ovaj novi maj u kalendaru, još jedan u nizu u kojem imam mogućnost da osetim emocije puta kojim smo prošli zajedno.

Traducido al serbio por Emina Ristovic (@emyristovic)


“27 במאי”

עשרים ושבע שנים מפרידות ביננו לבין הרגע הנשגב בו החלטת שהגיע הזמן של "אני פה" ומלאת את ליבנו בשמחה. רק הזכרון של האבהות החדשה שהחיים העניקו לי גורם לי לחזור לאותו חדר בו חוויתי את הזכות הנפלאה של לראות אותך יוצאת מרחם אימך ששמרה עליך במשך תשעת החודשים האלו. אני מנענע אותך ונהנה ממך בעיניים פתוחות לרווחה. איך לא אם כבר היית נוכחת בחיי הרבה לפני לידתך ותחושת החום בידי כשאני אוחז אותך משלימה את המעגל של כל כך הרבה לילות בהם חלמתי על בואך. היום, בהיותך כבר אישה, מקיפות אותך זרועות אחרות וגם על כך אני שמח, כל כך שמח כמו כל פעם בה אני יכול לחזור ולחבק אותך שוב אפילו רק במחשבות שלי. אני מברך את ההווה שלך ואת היום החדש הזה במאי, עוד יום בו שוב ניתנת לי ההזדמנות לחוש את ההתרגשות מהדרך שעברנו יחד.

Traducido al hebreo por Tal Rosenzweig (@SuenoAzul)



"27 Mai"

Trente-deux ans nous séparent de ce sublime moment où tu as enfin décidé l’attendu "je suis là" et tu as rempli nos cœurs de joie. Seulement me souvenir de la nouvelle paternité que la vie m’a offerte me transporte à cette salle où j’ai eu le merveilleux privilège de te voir apparaître depuis les entrailles qui t’ont couvert pendant neuf mois. Je te berce et profite avec mes yeux grands ouverts. Comment ne pas le faire si tu fus présente bien avant de naître et sentir ta chaleur entre mes bras refermait le cercle de tant de nuits durant lesquelles j’ai rêvé de ton arrivée. Aujourd’hui, déjà toute une femme, d’autres bras t’enveloppent et j’en suis tout aussi ravi, autant que chaque fois que je peux te couvrir bien que ce ne soit que dans mes pensées. Je bénis ton présent et ce nouveau mai sur le calendrier, un de plus où j’ai à nouveau l’opportunité de sentir l’émotion du chemin que nous avons parcouru.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)

viernes, 9 de septiembre de 2011

CONTINUARE SEMBRANDO

"Continuaré sembrando"

No existe manera de no recordarte, de no tenerte en mis pensamientos, si fuiste hace 35 años quien me regaló el privilegio de convertirme en padre por primera vez. Cómo poder olvidar el título que recibí en mis juveniles 20 primaveras si lo seguiré revalidando hasta el último de mis días. Sé que hubo materias sencillas y otras que me costó aprobarlas, pero aunque hoy te des el lujo de apartarme de tu vida navegando en aguas diferentes, debés saber que sigo aquí, esperando que tus días regresen a los míos. Sé que así será, que esa niña ya mujer que el tiempo escurrió entre mis dedos volverá a sentir el calor de mis brazos. Mientras tanto, continuaré sembrando el camino de buena hierba para estar preparado cuando llegue el momento de rendir un nuevo examen.

Hugo Accardi



"Continuerò la semina"

Non esiste modo per non ricordarti, per non averti nei miei pensieri, se sei stata colei che 35 anni fa mi regalò il privilegio di rendermi per la prima volta padre. Come posso dimenticare il titolo che ricevetti nelle mie giovani 20 primavere se continuerò a convalidarlo fino all’ ultimo dei miei giorni. So che ci furono materie semplici e altre che furono difficili da superare, però nonostante oggi ti concedi il lusso di allontanarmi dalla tua vita navigando il acque diverse, devi sapere che io resto qui, sperando che i tuoi giorni ritornino assieme ai miei. So che così sarà, che quella bimba ora donna che il tempo fece scivolare tra le mie dita tornerà a sentire nuovamente il calore delle mie braccia. Nel frattempo, continuerò a seminare la strada di erba buona al fine di essere preparato quando giungerà il momento di ridare un nuovo esame.

Traducido al italiano por Irena Tettamanti (@iretettamanti)



"Continuarei semeando"

Não existe forma de não lembrar de você, de não te ter em meus pensamentos, se você foi durante 35 anos quem me deu o privilégio de ser pai pela primeira vez. Como poder esquecer o título que recebi em minhas 20 juvenis primaveras se seguirei revalidando até o último dia de meus dias. Sei que houveram assuntos simples e outros que custei a aprovar-los, mas mesmo que hoje se dê ao luxo de me afastar de sua vida navegando em águas diferentes, você deve saber que sigo aqui, esperando que seus dias voltem aos meus. Sei que assim será, que essa menina já mulher, a qual o tempo escorregou entre meus dedos voltará a sentir o calor de meus braços. Entretanto continuarei semeando o caminho de ervas boas para estar preparado quando chegue o momento de fazer uma revisão.

Traducido al portugués por Mariana Mortani (@MMortani)



"Je continuerai de semer"

Il n'existe pas de manière de ne pas se souvenir, de ne pas t’avoir dans mes pensées, si tu as été il y a 35 ans celle qui m'a offert le privilège de devenir père pour la première fois. Comment pouvoir oublier le titre que j'ai reçu dans mes 20 printemps juvéniles si je continuerai de le revalider jusqu'au dernier de mes jours. Je sais qu'il y a eu des matières simples et d’autres qu'il m'a été difficile d’avoir, mais bien qu'aujourd'hui tu te donne le luxe de m'écarter de ta vie en naviguant dans des eaux différentes, tu dois savoir que je reste ici, attendant que tes jours reviennent aux miens. Je sais qu'il sera ainsi, que cette petite fille déjà femme que le temps a fait glisser entre mes doigts recommencera à sentir la chaleur de mes bras. Pendant ce temps, je continuerai de semer le chemin de bonne herbe pour être préparé quand arrivera le moment de vaincre un nouvel examen.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



"Ќе продолжам да сеам"

Не постои начин да не се сеќавам на тебе, да те немам во мислите, кога ти беше таа што пред 35 години ми ја подари привилегијата да се станам татко за прв пат. Како може да ја заборавам титулата што ја добив во моите младешки 20 лета, кога ќе продолжам да ја ценам до последниот ден. Знам дека имаше едноставни материи и други што ме чинеше да ги положам, но дури иако денес си го дозволиш луксузот да ме одделиш од твојот живот насочувајќи се кон други води, треба да знаеш дека уште сум тука, чекам твоите денови да се вратат кај моите. Знам дека ќе биде така, дека тоа девојче, веќе жена, што времето ја протна низ моите прсти, повторно ќе ја почувствува топлината на моите раце. До тогаш, ќе продолжам да го сеам патот со добра трева, за да бидам подготвен кога ќе стигне моментот, да предадам нов испит.

Traducido al macedonio por Arso Risteki (@arso_r)



"Nastaviću setvu"

Ne postoji način da te se ne setim, da te nemam u svojim mislima, kad si bila ti ta koja mi je pre 35 godine poklonila privilegiju da po prvi put postanem otac. Kako da zaboravim titulu koju sam dobio za svojih mladih dvadeset leta kada ću da nastavim da je cenim do poslednjeg dana svog života. Znam da je bilo lakih predmeta i onih težih koje je trebalo položiti, i ako danas dozvoljavaš sebi taj luksuz da se odaljiš od mene i da ploviš drugim vodama, moraš da znaš da ostajem ovde čekajući da se tvoji dani vrate mojima. Znam da će biti tako, da će se ova devojčica i žena koja je vremenom iskliznula iz mojih prstiju vratiti u moj topli zagrljaj. Do tada, nastaviću da sejem put dobre trave, da bih bio spreman kad dođe momenat da polažem novi ispit.

Traducido al serbio por Emina Ristovic (@emyristovic)



"I will continue sowing"

There is no way of not remembering you, of not having you in my thoughts, when you were the one who 35 years ago gave me the privilege of becoming a father for the first time. How could I forget the title that I received in my youthful 20 springs if I will continue renewing it to the last of my days. I know that there were simple subjects and others that cost me to pass them, but even if today you give yourself the luxury to set me apart of your life sailing in different waters, you have to know that I am still here, hoping that your days will return to mine. I know that thus will be, that that girl who is already a woman that time slipped through my fingers will feel again the warmth of my arms. In the meantime, I will continue sowing the road of good herb to be prepared when the moment arrives to yield a new exam.

Traducido al inglés por Jovanka Chikova (@yoyo_jj) con la colaboración de Mónica Murillo (@LEIColombia)

domingo, 2 de enero de 2011

VOLVER A EMPEZAR

"Volver a empezar"

Con un simple "hola" comenzamos el reencuentro. Fue muy lindo volver a vernos juntos y sentir que tu fotografía ya no era estática, tenía movimiento. En el transcurso de la charla, una a una, fueron descongelándose todas las frases que quedaron escondidas en nuestro freezer interno. Valió la pena? Al decir por tu mirada y por tus oídos atentos, fue lo buscado, lo que necesitabas vivir. Por eso valoro las sonrisas del ahora y me corro de la tristeza que dejó el ayer. Es momento de mirar hacia adelante, afortunadamente el camino sigue siendo largo y permitirá que volvamos a reconocernos. Atrás quedará tu asombro al ver que mi cabello ya no era el de antes. Pasaron años, te perdiste la mutación paulatina en la que el castaño fue dejándole su lugar al blanco! Son los riesgos que se corren, pudieron detenerse las palabras pero no el paso del tiempo. Esto recién comienza, fue el inicio de una nueva y extensa caminata, sigamos avanzando, merecemos darnos esta nueva oportunidad.

Hugo Accardi




“Recomeçar”

Com um simple "Olá" começamos a nova rota. Foi muito bom nos ver novamente e sentir que sua imagem não é estática, ela tinha movimento. Durante a conversa, uma por uma, foram se descongelando todas as frases que estavam escondidas em nosso freezer doméstico. Valeu a pena? Ao dizer pelos seus olhos e os ouvidos abertos, era o que parecia, o necessário para viver. Então, eu agradeço os sorrisos do agora e corro a tristeza que deixou o ontem. É hora de olhar para a frente, felizmente, o caminho continua sendo longo e vai permitir que voltemos a reconhecer. Voltar será o seu espanto ao ver que meu cabelo não era mais como antes. Anos se passaram, você perdeu a mutação gradual em que a castanha foi dando lugar ao branco! São os riscos que correm, poderiam parar as palavras, mas não a passagem do tempo. Este é apenas o começo, foi o primeiro passo em uma caminhada nova e extensa, que seguimos avançando, nós merecemos a dar a esta nova oportunidade.



“Restart”

With a simple "hello" we begin the new route. It was very nice to see us together again and feel that your picture was not static, it had movement. During the talk, one by one, were thawed all phrases that were hidden in our domesticfreezer. Worth it? To tell by eyes and your ears attentive, was what looked, you needed to live. So I appreciate thesmiles now and I run the sadness he left yesterday. It's time to look ahead, fortunately the road is still long and will allowus to return to recognize. Back will be your astonishment to see that my hair was no longer as before. Years passed, you missed the gradual mutation in which the chestnut was giving way to white! Are the risks involved, could stop the wordsbut not the passage of time. This is just beginning, was the first step in a new and extensive walk, we move forward, we deserve to give this new opportunity.

Traducido al portugués y al inglés por Mariana Mortani (@MMortani)





"Ricominciare"

Con un semplice “ciao” iniziamo un nuovo percorso. È stato molto bello vederci di nuovo e sentire che la tua immagine non era più statica, ma si muoveva. Durante la conversazione, una ad una, si sono scongelate tutte le frasi che erano rimaste nascoste nel nostro congelatore interiore. Ne è valsa la pena? Giudicando dal tuo sguardo e dalla tua attenzione prestata, era quello che cercavo, quello che avevo bisogno di vivere. Per questo apprezzo i sorrisi di allora e scappo dalla tristezza che ha lasciato il passato. È il momento di guardare in avanti, fortunatamente il cammino è ancora lungo e permetterà che ne prendiamo atto. Resterà indietro il tuo stupore nel vedere che i miei capelli non sono quelli di prima. Passarono gli anni, ti sei persa il cambiamento graduale in cui il castano lasciava il suo posto al bianco. Sono i rischi che si corrono, si son potute fermare le parole, ma non lo scorrere del tempo. Questo è solo l’inizio, fu il primo passo di una nuova e lunga camminata, andiamo avanti, ci meritiamo una nuova occasione.

Traducido al italiano por Irena Tettamanti (@iretettamanti)





"Tornar a començar"

Amb un simple "hola" comencem el nou recorregut. Va ser molt bonic tornar a veure'ns junts i sentir que la teva fotografia ja no era estàtica, tenia moviment. En el transcurs de la xerrada, una a una, van anar descongelant-se totes les frases que van quedar amagades en el nostre congelador intern. Va valdre la pena? Al dir que per la teva mirada i les teves orelles atentes, va ser el que buscavem, el que necessitavem viure. Per això valoro els somriures d'ara i faig fora la tristesa que va deixar l'ahir. És el moment de mirar cap a endevant, afortnadament el camí segueix sent llarg i permetrà que torner a retrobarnos. Enrere quedarà la teva sorpresa al veure que el meu cabell ja no és el d'abans. Han passat anys, et vas perdre la mutació palatina en la que el castany va deixar-li lloc al blanc! Son els riscos que es corren, es van poder detenir les paraules però no el pas del temps. Això tot just comença, va ser el primer pas d'un nou i extens camí, seguim avançant, mereixem donar-nos aquesta nova oportunitat.

Traducido al catalán por Cristina Gual (@CrisLanzani)




"Recommencer"

Avec un simple "salut" nous commençons le nouveau parcours. Ca a été très joli de recommencer à nous voir ensemble et sentir que ta photographie n'était déjà plus statique, elle avait un mouvement. Au cours du bavardage, une à une, ce sont dégelé toutes les phrases qui sont restées cachées dans notre freezer interne. Ca a valu la peine ? A dire par ton regard et par tes oreilles attentives, c'est ce qui était recherché, ce que tu avais besoin de vivre. Pour cela je valorise les sourires du "maintenant" et m’écarte de la tristesse qu’a laissée le "hier". C'est le moment de regarder en avant, heureusement le chemin continue d'être long et permettra que nous recommencions à nous reconnaître. Derrière restera ton étonnement de voir que mes cheveux n'était déjà plus ceux d'avant. Des années ont passé, tu t'es perdu le changement lent dans lequel le châtain a laissé sa place au blanc! Ce sont les risques qui se courent, les mots ont pu se détenir mais non le passage du temps. Ma cela commence juste, c'était le premier pas d'une nouvelle et étendue promenade, continuons d'avancer, nous méritons de nous donner cette nouvelle opportunité.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)

martes, 28 de septiembre de 2010

DECIME QUE NO ES CIERTO

"Decime que no es cierto"

Que difícil debe ser escuchar "el show debe seguir" o “la vida debe continuar” cuando acaba de desgarrarte la noticia que jamás quisiste oír. Trato de ponerme en la piel de cada padre ante la terrible pérdida de un hijo y me resulta imposible. Son sensaciones tan propias, tan únicas, que es inútil toda comparación. La muerte en sí es dolorosa, pero la de un hijo no existe manera alguna de describirla. Sé muy bien lo que significa ser huérfano o ser viudo, pero cómo llamamos a aquéllos a los que la vida les da semejante golpe? No hay expresiones para circunstancias no previstas, los hijos sobrevivimos a nuestros padres, es una cuestión natural, no al revés. Abrazo con mi alma a todos los padres que conviven con este dolor.

Hugo Accardi



"Dis-moi que ce n’est pas vrai"

Que ça doit être difficile d'écouter "le show doit continuer" ou "la vie doit suivre son cours" quand la nouvelle que tu n’as jamais voulu entendre vient de te déchirer. J'essaie de me mettre dans la peau de chaque père devant la perte terrible d'un enfant et cela me semble impossible. Ce sont des sensations si propres à chacun, si uniques que toute comparaison est inutile. La mort en soi est douloureuse, mais celle d'un enfant il n'existe aucune manière de la décrire. Je sais très bien ce que signifie être orphelin ou être veuf, mais comment appelons-nous ceux auxquels la vie donne un tel coup? Il n'y a pas d'expressions pour des circonstances non prévues, les enfants nous survivons à nos parents, c'est une question naturelle, pas l’inverse. Je prends dans mes bras de toute mon âme tous les parents qui cohabitent avec cette douleur.

Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)



"Diga-me que não é verdade"

Que difícil deve ser escutar “o show deve seguir” ou “a vida deve continuar” quando acaba de te chegar a noticia que jamais quisestes ouvir. Trato de me colocar na pele de cada pai diante da terrível perda de um filho e é impossível. São sensações tão particulares, tão únicas, que é inútil toda comparação. A morte em si é dolorosa, mas a de um filho não existe maneira alguma de descrevê-la. Sei muito bem o que significa ser órfão ou ser viúvo, mas como chamamos aqueles a quem a vida dá semelhante golpe? Não existem expressões para circunstâncias não previstas, nós filhos vivemos mais que nossos pais, é uma coisa natural, não ao contrário. Abraço com minha alma a todos os pais que convivem com esta dor.

Traducido al portugués por Ana Claudia Betrand Mesquita (@BetrandCacau)




"Tell me that it isn't true"

How difficult must be to hear "the show must go on" or "life should continue" when you have just been torn apart by news that you never wanted to hear. I try to put myself in the shoes of each father to the terrible loss of a child and I can't. Those feelings are so characteristic, so unique, that is useless every comparison. Death in itself is painful, but that of a child there is no way to describe it. I know very well what it means to be an orphan or a widower, but how do we call those to whom life gives such a blow? There are no expressions for unforeseen circumstances, we children over-live our parents, is a matter of course, not vice versa. I hug with my soul all the parents who live with this pain.



"Кажи ми дека не е вистина"

Колку тешко мора да е да се слушнат зборовите “шоуто мора да продочжи“ или “животот мора да продолжи“ кога само што си бил растргнат од вест што никогаш не си сакал да ја чуеш. Се обидувам да се ставам во чевлите на секој родител кој го загубил своето дете и не можам. Тие чувства се толку карактеристични, толку единствени, што е бескорисна секоја споредба . Смртта само по себе е болна, но таа на детето не постои начин да се опише. Знам многу добро што значи да се биде сирак или вдовец, но како ги нарекуваме оние на кои животот им задава таков удар? Не постојат изрази за непредвидени околности, ние децата треба да ги надживееме нашите родители, тоа е природен тек на животот, а не обратно. Ги прегрнувам со мојата душа сите родители кои живеат со таа болка.

Traducido al inglés y al macedonio por Jovanka Chikova (@yoyo_jj)



"תגידו לי שזה לא נכון"

כמה קשה זה צריך להיות לשמוע "ההצגה חייבת להימשך" או "החיים ממשיכים" כאשר מקבלים את הידיעה שהכי לא רוצים לשמוע. אני מנסה לשים את עצמי בנעליהם של כל הורה שמתמודד עם האובדן הנורא של בן ואני מגלה שזה בלתי אפשרי. אלו הן רגשות מאד אישיות, ייחודיות, שכל השוואה אליהן היא חסרת משמעות. מוות בעצמו הוא כואב, אבל מוות של בן הוא בלתי ניתן לתיאור. אני יודע טוב מאד את המשמעות של להיות יתום או אלמן, אבל איך קוראים לאלו שמקבלים מכה כזאת מהחיים? אין ביטויים למצבים בלתי צפויים אלו, ילדים חיים אחרי הוריהם, זוהי משוואה טבעית, ולא ההפך. אני מחבק עם הנשמה את כל ההורים שחיים עם הכאב הזה

Traducido al hebreo por Tal Rosenzweig (@SuenoAzul)



"Dimmi che non è vero"

È difficile dover sentire "show deve continuare" oppure "la vita deve continuare" quando appena ti ha strappato il cuore la notizia che mai avresti voluto sentire. Cerco di mettermi nei panni di ogni genitore che ha avuto la terribile perdita di un figlio però mi risulta impossibile. Sono le sensazioni proprie, tanto uniche, che è unitile fare le comparazioni. La morte in sé è dolorosa, però quella di un figlio non si può descrivere in nessuna maniera. So molto bene quello che significa essere orfano o essere vedovo, però come chiamiamo quelli che hanno ricevuto dalla vita un colpo simile? Non ci sono le espressioni per le circostanze non previste, i figli sopravivono ai padri, è una legge naturale, non il viceversa. Abbraccio con la mia anima tutti i genitori che convivono con questo dolore.



"Kaži mi da nije istina"

Teško je čuti "šou mora da se nastavi" ili "život mora da se nastavi" u momentu kada te rastrgne vest koju nikad nisi želeo da čuješ. Pokušavam da se stavim u kožu svakog roditelja koji je izgubio svoje dete ali mi ne uspeva. Radi se o ličnim osećajima, tako posebnim, da je svako poređenje totalno beskorisno. Smrt sama po sebi je bolna ali ne postoji način da se opiše smrt deteta. Vrlo dobro znam šta znači biti siroče ili udovac, ali kako zovemo one kojima život zadaje takav udarac? Ne postoje izrazi za nepredvidljive okolnosti, mi deca treba da nadživimo naše roditelje, to je prirodni tok života, a ne obrnuto. Grlim sa dušom sve one roditelje koji žive sa ovakvim bolom.

Traducido al italiano y al serbio por Emina Ristovic (@emyristovic)