Confieso que he vivido, no como he querido sino como he podido. La vida es una sucesión finita de hechos concatenados que nos van formando segundo a segundo a lo largo de nuestra existencia. Hechos todos ellos que hemos escogido consciente o inconscientemente. Todo en la vida es una elección, cada acto, por mínimo que resulte, fue elegido. Y así resultó mi camino hasta hoy, nada fue casual, cada uno de mis pasos me llevaron a este presente. El pasado está allí, puedo palparlo y sentirlo en un abrir y cerrar de ojos y debo tomarlo como tal, reviviendo hermosos y duros recuerdos. Sé que nada puedo modificar de él, pero haberlo transitado me sirve de experiencia para, en determinadas oportunidades, no volver a tropezar con la misma piedra. Soy lo que soy gracias a su recorrido. Y observando mi andar en los kilómetros atravesados puedo decir que fueron enseñanza y me forjaron. No existe el “si hubiera…”, ya fue, para qué querer borrar lo realizado si siempre voy a llegar al mismo lugar, mí hoy. Así que seguiré riendo y llorando, volveré a elegir, disfrutaré de mi niño interior mucho más tiempo, cargaré con otras heridas, me divertiré con nuevas amistades y, sobre todas las cosas, amaré hasta el fin de mis días, porque de eso se trata el maravilloso juego de vivir.
Hugo Accardi
“Confessions”
I confessed that I have lived, in the way I could but not in the way I would like to. Life is a series of linked actions which we have chosen consciously or unconsciously and that have brought us up, second to second, along our existence. Everything we do is a choice; every action, no matter how insignificant it may be, has been chosen. And that is how my path turned out to be, nothing happens by chance, every step I've made led me where I'm now. I know the past is there, I can touch it, I can feel it... But I know it’s gone and I should appreciate it as it is, recalling both precious and tough moments. I know I cannot change anything from the days I left behind, but I can learn from what I've lived to avoid running into the same brick wall a thousand times. I am what I am thanks to that path. Whenever I look behind and I see the miles I've walked, I can say I’ve learned form it and that they have made me the man I am. There is no "If only...”what is done, it’s done. What is the aim of deleting what I have lived? If I know for sure that I will end up in the same place, today. So I'll keep on laughing and crying, I'll choose again whatever I have to choose. I'll enjoy my inner kid for much more time and I'll put up with new wounds. I’ll have a blast with new friendships and, above all, I'll love till the end of times because I know that is final purpose of being alive.
I confessed that I have lived, in the way I could but not in the way I would like to. Life is a series of linked actions which we have chosen consciously or unconsciously and that have brought us up, second to second, along our existence. Everything we do is a choice; every action, no matter how insignificant it may be, has been chosen. And that is how my path turned out to be, nothing happens by chance, every step I've made led me where I'm now. I know the past is there, I can touch it, I can feel it... But I know it’s gone and I should appreciate it as it is, recalling both precious and tough moments. I know I cannot change anything from the days I left behind, but I can learn from what I've lived to avoid running into the same brick wall a thousand times. I am what I am thanks to that path. Whenever I look behind and I see the miles I've walked, I can say I’ve learned form it and that they have made me the man I am. There is no "If only...”what is done, it’s done. What is the aim of deleting what I have lived? If I know for sure that I will end up in the same place, today. So I'll keep on laughing and crying, I'll choose again whatever I have to choose. I'll enjoy my inner kid for much more time and I'll put up with new wounds. I’ll have a blast with new friendships and, above all, I'll love till the end of times because I know that is final purpose of being alive.
Traducido al inglés por Julia Guzmán (@JuleR3)
"Confessions"
Je confesse que j'ai vécu, mais pas comme j'ai voulu sinon comme j'ai pu. La vie est une succession finie de faits entrelacés qui nous forment seconde à seconde tout au long de notre existence. Faits, tous cela que nous avons choisis consciemment ou inconsciemment. Tout dans la vie est une élection, chaque acte, pour peu que ce soit réussi, ça a été choisi. Et ainsi a résulté mon chemin jusqu'aujourd'hui, rien n'a été fortuit, chacun de mes pas m'ont amené à ce présent. Le passé est là, je peux le palper et le sentir en un clin d'œil et je dois le prendre comme tel, en revivant de beaux et durs souvenirs. Je sais que je ne peux rien changer en lui, mais l’avoir traversé me sert d'expérience pour, dans des opportunités déterminées, ne pas recommencer à trébucher sur la même pierre. Je suis ce que je suis grâce à son parcours. Et en observant ma marche sur les kilomètres traversés je peux dire qu’ils ont été un enseignement et ils m'ont forgé. Il n'existe pas de "si j’avais …", ça y est, pourquoi vouloir effacer ce qui est réalisé si j’arriverai toujours au même endroit, mon aujourd'hui. Donc je continuerai à rire et à pleurer, je recommencerai à choisir, je profiterai de mon enfant intérieur beaucoup plus de temps, je chargerai d'autres blessures, je m'amuserai avec de nouvelle amitié et, sur toutes les choses, j’aimerai jusqu'à la fin de mes jours, parce que c’est dont s’agit le merveilleux jeu de vivre.
Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)
“Confissões”
"וידויים"
אני מתוודה שחייתי לא כל כך כמו שרציתי אלה יותר כמו שיכולתי. החיים הם שרשרת סופית של ארועים שנוצרים שניה לאחר שניה במהלך הקיום שלנו. כל הארועים האלו הם בחירות שעשינו, במודע או לא במודע. הכל בחיים מגיע מבחירה, כל מעשה, אפילו הכי מינימלי. וכך הדרך שלי נוצרה עד היום, שום דבר לא היה מקרי, כל אחד מהצעדים שלי הביא אותי להווה הזה. העבר נמצא שם, אני יכול לגעת ולהרגיש אותו כל פעם כשאני פותח וסוגר את העיניים ואני צריך לקבל אותו כמו שהוא, להחיות זיכרונות יפים וכואבים. אני יודע שאני לא יכול לשנות אותו, אבל לעבור דרכו העניק לי נסיון, בהזדמנויות מסויימות, לדעת לא ליפול שוב מאותה אבן. אני מי שאני בזכות העבר שלי. כשאני בוחן את המסלול דרך הקילומטרים שכבר נעברו אני יכול לומר שהם היו שיעור טוב שיצר אותי. המשפט "מה אם..." לא קיים, זה כבר קרה, למה שאני ארצה למחוק מה שכבר נעשה אם אני בכל מקרה אגיע לאותה נקודה, ההיום שלי. לכן אני אמשיך לצחוק ולבכות, אני אבחר שוב, אני אהנה מהילד בתוכי ליותר זמן, אעמיס על עצמי פצעים חדשים, אשעשע את עצמי עם חברויות חדשות ומעל הכל, אוהב עד סוף ימי, בגלל שזה הוא בעצם משחק החיים המופלא
"Confessioni"
Confesso che ho vissuto, non come avrei voluto, ma di più come ho potuto. La vita è una sequenza finita di eventi concatenanti che ci formano ad ogni secondo della nostra esistenza. Tutti eventi che abbiamo scelto consapevolmente od inconsapevolmente. Tutto nella vita è una scelta, ogni atto, per quanto possa sembrare piccolo, è stato scelto. Ed in questo modo risultò il mio cammino fino ad ora, nulla fu casuale, ciascuno dei miei passi mi portò a questo presente. iIl passato sta lì, posso toccarlo e sentirlo in un batter d'occhio e devo prenderlo così com'è, rivivendo ricordi belli e difficili. So che non posso modificare nulla di esso, però averlo attraversato mi serve da esperienza per, in determinate occasioni, non tornare ad inciampare nella stessa pietra. Sono ciò che sono grazie al suo percorso. E osservando il mio andare in chilometri attraversati posso dire che mi sono stati d'insegnamento e mi hanno forgiato. Non esiste "se ci fosse stato"... già fu, per quale ragione si vuole cancellare quello che ho realizzato se sempre arriverei nello stesso luogo, il mio presente. Così che continuerò ridendo e piangendo, tornerò a scegliere, godrò del bambino dentro di me per molto ancora, mi graverò di altre ferite, mi divertirò con nuove amicizie e, soprattutto, amerò fino alla fine dei miei giorni, perché è di esso che tratta il meraviglioso gioco della vita.
Traducido al italiano por Irena Tettamanti (@iretettamanti)
"Confessions"
Je confesse que j'ai vécu, mais pas comme j'ai voulu sinon comme j'ai pu. La vie est une succession finie de faits entrelacés qui nous forment seconde à seconde tout au long de notre existence. Faits, tous cela que nous avons choisis consciemment ou inconsciemment. Tout dans la vie est une élection, chaque acte, pour peu que ce soit réussi, ça a été choisi. Et ainsi a résulté mon chemin jusqu'aujourd'hui, rien n'a été fortuit, chacun de mes pas m'ont amené à ce présent. Le passé est là, je peux le palper et le sentir en un clin d'œil et je dois le prendre comme tel, en revivant de beaux et durs souvenirs. Je sais que je ne peux rien changer en lui, mais l’avoir traversé me sert d'expérience pour, dans des opportunités déterminées, ne pas recommencer à trébucher sur la même pierre. Je suis ce que je suis grâce à son parcours. Et en observant ma marche sur les kilomètres traversés je peux dire qu’ils ont été un enseignement et ils m'ont forgé. Il n'existe pas de "si j’avais …", ça y est, pourquoi vouloir effacer ce qui est réalisé si j’arriverai toujours au même endroit, mon aujourd'hui. Donc je continuerai à rire et à pleurer, je recommencerai à choisir, je profiterai de mon enfant intérieur beaucoup plus de temps, je chargerai d'autres blessures, je m'amuserai avec de nouvelle amitié et, sur toutes les choses, j’aimerai jusqu'à la fin de mes jours, parce que c’est dont s’agit le merveilleux jeu de vivre.
Traducido al francés por María Salhi (@lamaroqui)
“Confissões”
Confesso que vivi, mas não como quis, mas como pude. A vida é uma sucessão infinita de feitos concatenados que nos formam segundo a segundo ao largo de nossa existência. Feitos todos eles do que escolhemos consciente ou inconsciente. Tudo na vida é uma escolha, cada ato, por menor que resulte, foi escolhido. E assim resultou meu caminho até hoje, nada foi por acaso, cada um de meus passos me levaram a este presente. O passado está ali, posso senti-lo e senti-lo em um piscar de olhos e devo aceitá-lo tal como é, revivendo boas e más lembranças. Sei que não posso modificá-lo, mas por passarem por mim serviram de experiência para, em determinadas oportunidades, não voltar a tropeçar na mesma pedra. Sou o que sou graças a seu ocorrido. E observando meu andar nos quilômetros atravessados posso dizer que foram ensinamentos e me amadureceram. Não existe o “se...”, já foi, para que querer apagar o já foi feito se sempre vou chegar ao mesmo lugar, meu hoje. Assim que seguirei rindo e chorando, voltarei a escolher, aproveitarei a criança do meu interior muito mais tempo, levarei a novas feridas, me divertirei com novas amizades e, sobre todas as coisas, amarei até o fim dos meus dias, porque disso se trata o maravilhoso jogo de viver.
Traducido al portugués por Bruna Vasconcelos Marqueto Nogueira (@Brunavmn)
Traducido al portugués por Bruna Vasconcelos Marqueto Nogueira (@Brunavmn)
"וידויים"
אני מתוודה שחייתי לא כל כך כמו שרציתי אלה יותר כמו שיכולתי. החיים הם שרשרת סופית של ארועים שנוצרים שניה לאחר שניה במהלך הקיום שלנו. כל הארועים האלו הם בחירות שעשינו, במודע או לא במודע. הכל בחיים מגיע מבחירה, כל מעשה, אפילו הכי מינימלי. וכך הדרך שלי נוצרה עד היום, שום דבר לא היה מקרי, כל אחד מהצעדים שלי הביא אותי להווה הזה. העבר נמצא שם, אני יכול לגעת ולהרגיש אותו כל פעם כשאני פותח וסוגר את העיניים ואני צריך לקבל אותו כמו שהוא, להחיות זיכרונות יפים וכואבים. אני יודע שאני לא יכול לשנות אותו, אבל לעבור דרכו העניק לי נסיון, בהזדמנויות מסויימות, לדעת לא ליפול שוב מאותה אבן. אני מי שאני בזכות העבר שלי. כשאני בוחן את המסלול דרך הקילומטרים שכבר נעברו אני יכול לומר שהם היו שיעור טוב שיצר אותי. המשפט "מה אם..." לא קיים, זה כבר קרה, למה שאני ארצה למחוק מה שכבר נעשה אם אני בכל מקרה אגיע לאותה נקודה, ההיום שלי. לכן אני אמשיך לצחוק ולבכות, אני אבחר שוב, אני אהנה מהילד בתוכי ליותר זמן, אעמיס על עצמי פצעים חדשים, אשעשע את עצמי עם חברויות חדשות ומעל הכל, אוהב עד סוף ימי, בגלל שזה הוא בעצם משחק החיים המופלא
Traducido al hebreo por Tal Resenzweig (@SuenoAzul)
"Confessioni"
Confesso che ho vissuto, non come avrei voluto, ma di più come ho potuto. La vita è una sequenza finita di eventi concatenanti che ci formano ad ogni secondo della nostra esistenza. Tutti eventi che abbiamo scelto consapevolmente od inconsapevolmente. Tutto nella vita è una scelta, ogni atto, per quanto possa sembrare piccolo, è stato scelto. Ed in questo modo risultò il mio cammino fino ad ora, nulla fu casuale, ciascuno dei miei passi mi portò a questo presente. iIl passato sta lì, posso toccarlo e sentirlo in un batter d'occhio e devo prenderlo così com'è, rivivendo ricordi belli e difficili. So che non posso modificare nulla di esso, però averlo attraversato mi serve da esperienza per, in determinate occasioni, non tornare ad inciampare nella stessa pietra. Sono ciò che sono grazie al suo percorso. E osservando il mio andare in chilometri attraversati posso dire che mi sono stati d'insegnamento e mi hanno forgiato. Non esiste "se ci fosse stato"... già fu, per quale ragione si vuole cancellare quello che ho realizzato se sempre arriverei nello stesso luogo, il mio presente. Così che continuerò ridendo e piangendo, tornerò a scegliere, godrò del bambino dentro di me per molto ancora, mi graverò di altre ferite, mi divertirò con nuove amicizie e, soprattutto, amerò fino alla fine dei miei giorni, perché è di esso che tratta il meraviglioso gioco della vita.
Traducido al italiano por Irena Tettamanti (@iretettamanti)